Íslandsmet í leiðindum

Stella sjálf hlýtur að komast á topp tíu listann yfir leiðinlegustu persónur íslenskrar bókmenntasögu. Þetta kynþokkafulla skass gæti hins vegar, ef eitthvað væri í hana lagt, verið áhugaverð og skemmtileg en hún er dæmigerður „gender bender“, steríótýpísk karlmennskuímynd harðsoðnu reyfaranna í konulíki. Dýpt persónunnar er því miður engin þannig að við sitjum uppi með óþolandi persónu sem hjakkar í klisjum og vitnar látlaust í heilræði móður sinnar sem virðist hafa hrist fram málshætti um allt milli himins og jarðar af svo miklu offorsi að hún gæti fyllt ársframleiðslu páskaeggja af niðursuðudósaheimspeki fyrir hádegi á góðum degi.

Hraðsoðnar sjoppubækur

Stella Blómkvist sækir markvisst í harðsoðnu hefðina en býður því miður aðeins upp á hraðsuðu þannig að bækur hennar eru ekta sjoppubókmenntir og hefðu tekið sig vel út í hillu vegasjoppu úti á landi við hlið Morgans Kane fyrir tuttugu árum eða svo. Metnaðarleysið er svo áberandi að það þarf engan að undra að höfundurinn kjósi að fela sig á bak við nafnleynd.

Allt hefur þetta þó mjakast í rétta átt hjá Stellu og bók hennar í fyrra, Morðið í Drekkingarhyl, var óvenju góð. Plottið var skemmtilegt og rauði þráðurinn í henni var áhugaverðari en í mörgum innbundnum reyfaranum þessa metárs í íslenskri reyfaraútgáfu.
Þá var kafað dýpra ofan í persónu Stellu en maður hefur átt að venjast þegar hún þurfti að horfast í augu við skuggalega fortíð sína og gera upp við fautann föður sinn. Mömmu var þá um leið aðeins ýtt til hliðar sem var löngu tímabært. Stella varð einnig ólétt í bókinni, sem bauð upp á áhugaverða naflaskoðun persónunnar, svo langt sem það nú náði.

Nett bakslag

Það er því ekki hægt að segja annað en að Morðið í Rockville valdi vissum vonbrigðum, sé yfirleitt hægt að tala um vonbrigði þegar Stella er annars vegar. Bókin er í það minnsta bakslag þar sem sú þróun sem var í gangi í Morðinu í Drekkingarhyl gengur að mestu til baka.

Samband Stellu við barnið sem hún gengur með í móðurkviði er morkin klisja sem er afgreidd með klassískustu og meinlausustu meðgöngukvillum á borð við óstjórnlega löngun í sælgæti og furðulegan mat. Það sem veldur Stellu, að því er virðist, mestum óþægindum er að hún hefur neyðst til þess að leggja Nonna Daníels, „ástvin sinn til margra ára,“ á hilluna en erótískt samband Stellu við þessa viskítegund frá Tennessee er nánast jafn hvimleitt og tilvitnanirnar í mömmu. Það er þó sem fyrr sláttur á Stellu, sem að þessu sinni er með puttana í þremur málum sem fléttast svo saman samkvæmt venju.

Maðkað mjöl í gömlum pokum

Að þessu sinni aðstoðar hún fórnarlamb heimilisofbeldis, hjálpar presti í harkalegri deilu við safnaðarstjórn og síðast en ekki síst reynir hún að sanna sakleysi moldríks skjólstæðings og vopnasala sem grunaður er um að hafa banað amerískum viðskiptafélaga sínum á Miðnesheiði.
Morðið er í subbulegri kantinum þar sem skorið var undan hinum myrta og fjölskyldudjásninu troðið upp í munn líksins. Allt fremur ógeðslegt og gefur Stellu vísbendingu um að heitari tilfinningar en viðskiptahagsmunir búi að baki slátruninni.
Það kemur svo á daginn að hinn myrti var með í meira lagi maðkað mjöl í pokahorninu og vinsælir íslenskir fortíðardraugar, sifjaspell og kynferðisleg misnotkun barna, skjóta upp kollinum.

Stella er gengin sjö mánuði en lætur það ekki aftra sér og hikar ekki við að stofna sér og ófæddu barni sínu í hættu til þess að komast að hinu sanna. Sú leit kostar venju samkvæmt átök við spillta stjórnmálamenn, vanhæfa lögreglumenn og annað hyski sem hefur ekki roð við lögfræðingnum kjaftfora.

Tími á fæðingarorlof

Sakamálin og framvinda rannsóknarinnar eru vel yfir meðallagi áhugaverð en rétt eins og í fyrra draga hraðsuðan og óþolandi aðalpersónan kraft úr sögunni. Þá hefði að ósekju mátt leggja meiri vinnu í heimilisofbeldismálið, sem virðist hafa merkingarþrungna tenginu við aðalmálið en fjarar út undir miðbik bókar og er afgreitt á sekúndubroti í lokin.
Bækur Stellu hafa ítrekað verið verri en þessi og þrátt fyrir aðalpersónuna má skemmta sér ágætlega yfir lestri Morðsins í Rockville þá þrjá klukkutíma eða svo sem það tekur að spæna í gegnum hana.
Undirritaður getur heldur ekki horft framhjá þeirri staðreynd að Stella er vinsæl þannig að kannski er ég eitthvað að misskilja þetta allt saman. Huldupenninn að baki Stellu mætti þó mín vegna taka sér varanlegt fæðingarorlof en meirihlutinn ræður og hún verður því væntanlega komin á ról fyrr en varir. Sagði mamma.