Tarzan er alltaf brattur, nánast ofurmannlegur í líkamsstyrknum sem hann öðlaðist við það að alast upp hjá öpum. Hann talar við dýrin, sveiflar sér í trjánum og berst hvarvetna fyrir réttlæti. Þrátt fyrir villimennskuna er hann býsna Vestrænn í hegðun og háttum og kemur jafnan einhverjum hvítum héraðsstjóranum til hjálpar þegar misyndismenn skjóta upp kollinum í frumskóginum.

Tarzan er því í raun útsendari nýlendukúgaranna sem þurfa stöðugt að hafa vit fyrir innfæddum sem eru ýmist hreinræktaðir villimenn eða varnalaus og grunnhyggin grey. Tarzan blöðin eru því úr takt við tímann í ýmsum skilningi en sögulegt mikilvægi þeirra fyrir íslenska myndasögumenningu er ótvírætt og þeir eru margir Nexusmyndasögunördarnir sem komust á bragðið í gegnum útgáfu Siglufjarðarprentsmiðju sem einnig gaf út blöð um Batman, Spider-Man og síðast en ekki síst Hulk en í þeim blöðum var, af mikilli smekkvísi, saga Franks Miller um Daredevil látin fylgja með sem aukasaga og þar með voru örlög undirritaðs ráðin.