Þriðjudagur, 07. júní 2005
Sin City: That Yellow Bastard
Frank Miller hefur hingað til gert sjö Sin City bækur, sex stórar sögur og smásagnasafnið Booze, Broads &Bullets. Bækurnar hafa allar verið endurútgefnar í kjölfar vinsælda spennumyndarinnar Sin City sem byggir á þremur þeirra og allar líkur eru á að Miller muni fylgja þessum auknu vinsældum eftir með nýjum Sin City sögum.
Allar bækurnar sjö eru unaðsleg lesning og sannkallað augnakonfekt en að mínu mati stendur That Yellow Bastard upp úr. Þar segir frá lögunni John Hartigan, sem óhætt er að segja að sé eini heiðarlegi maðurinn í Sin City>. Hann er sannkallaður riddari götunnar og náskyldur einkaspæjaranum og hugarfóstri Raymonds Chandler, Philip Marlowe.
Hartigan veit að sonur spillts stjórnmálamanns stundar það, í skjóli valda föður síns, að ræna barnungum stúlkum, pynta þær og nauðga þeim. Á síðasta vinnudegi sínum fyrir eftirlaun neitar hann að hætta fyrr en honum tekst að bjarga hinni 11 ára gömlu Nancy Callahan úr klóm níðingsins. Honum tekst þetta við illan leik, sendir perrann limlestan í öndunarvél en er sjálfum stungið í steininn sundurskotnum eftir átökin. Þar má hann dúsa í einangrun í 8 ár þangað til að honum læðist sá grunur að Nancy litlu, sem nú er orðinn fullvaxta kona, standi aftur ógn af níðingnum. Hann játar á sig alls konar viðbjóð gegn reynslulausn og hefur örvæntingarfulla leit að Nancy sem hann finnur hangandi á súlu á nektarstað.
Barnaníðingurinn er hins vegar risinn upp af dvalanum en eftir læknismeðferðir sem fólu meðal annars í sér að á hann var græddur nýr getnaðarlimur í stað þess sem Hartigan reif undan honum átta árum áður hafa haft þær aukaverkanir að hörund hans er gult og af honum leggur viðbjóðslegan þef. Guli bastarðurinn er sem sagt kominn á kreik og er á hælum Hartigans og Nancyar ákveðinn í að klára það sem Hartigan eyðilagði fyrir honum forðum.
Annað uppgjör er því óumflýjanlegt og Miller slær hvergi af í ofbeldinu sem er svo gróft og ruddalegt að síðurnar væru allar blóðrauðar ef ekki væri fyrir snjallt
svart/hvítt stílbragðið. Groddalegt ofbeldið sem minnir einna helst á ýktar barsmíðar úr Tomma og Jenna, stílfærðar teikningar, spennandi sögur og skemmtilega útfærðar steríótýpur gera Sin City bækurnar að þéttum reyfurum sem eiga fáar hliðstæður en það sem hefur þessi verk Miller langt upp fyrir sambærilegt efni í skáldsögum, kvikmyndum og sjónvarpi er meitlaður og kaldhamraður texti Millers sem jafnast á við það besta frá gömlu meisturunum.
"Sin City skreppur saman í baksýnisspeglinum, sjúskuð og slöpp, eins og þreytt hóra sem bíður eftir döguninni og einverunni." Svona skrifa bara skáld.