Aldrei þessu vant hafði ég litlar áhyggjur af þessari truflun, fyrirfram, ekki síst þar sem þriðja syrpan af "The Sopranos" rann sitt skeið rétt fyrir jól og ég taldi því þessa yfirvofandi truflun á rútínunni vel til þess fallna að slá á óhjákvæmileg fráhvarfseinkennin. Það gekk eftir og í hálfan mánuð vissi ég ekki einu sinni hvaða vikudagur var og var því ekkert að pæla í hvenær Frasier ætti að vera á dagskrá og hvernig gengi hjá Dogget og Scully í X-Files og því síður hvernig Tóný vinur minn hefði það.

Svo rann mánudagurinn 7. janúar upp; fyrsti Sópranóslausi mánudagur nýs árs. Gott og vel ég hafði fengið sæmilegan aðlögunartíma og Stöð 2 átti að redda kvöldinu með Ráðgátum. Auðvitað gekk það ekki eftir! Ég hafði nefnilega gleymt landlægum markaðsfasisma Stöðvar 2 sem gengur út á það að skipta tveggja þátta seríu á milli greiðslutímabila til að þvinga þá tæpustu til að greiða af afruglaranum í tíma, en samhliða þessu gerræði hefur sú hefð myndast að fastir liðir, eins og "X-Files" eru látnir víkja fyrir framhöldunum.

Aumasta afleysingarefni í manna minnum

Það var því ekkert annað að gera en að skoða hvað Ríkissjónvarpið ætlaði að bjóða upp á í staðinn fyrir Tóný Sópranó og súlugellurnar á BadaBing!. Þátturinn heitir "The District" og ég sá strax að ég mætti til með að fylgjast með hvernig hann færi af stað, þó ekki væri nema bara fyrir aðalleikarann Craig T. Nelson, sem er c-myndaleikari af guðs náð, en hápunkturinn á brokkgengum ferli hans hefur væntanlega verið "Action Jackson", frá árinu 1988. Þar lék Carl Weathers (Apollo í Rockymyndunum) harðsnúna löggu sem tókst á við glæpakóng sem Nelson lék, en illmenni eru sérgrein hans. Þarna fékk hann að drepa unga og óreynda Sharon Stone og sofa hjá söngkonunni Vanity sem talin var fallegasta kona heims á þessum árum. Gott fyrir hann.

Hvað þetta nýjasta ævintýri þessa vídeóleigukonungs varðar er skemmst frá því að segja að framleiðslan er öll í takt við orðspor aðalleikarans - sem sagt drasl. T.Nelson er nefnilega einnig með puttana í framleiðsluni en eins og "Baywatch" sýndi og sannaði svo eftirminnilega þá veit það aldrei á gott þegar útbrunnir botnleikarar blanda sér í praktísk mál eins og handritsgerð og leikaraval. Þessi fyrsta syrpa af "The District" hefur að vísu gengið þannig á heimavellinum í Bandaríkjunum að framleiðslunni verður væntnalega haldið áfram. Við skulum því ekki enn útiloka að þættirnir taki við sér þó engar vísbendingar um slíkt hafi komið fram í fyrsta þætti, sem hófst á því að ofurlögreglustjórinn Jack Mannion (leikinn af téðum T. Nelson) kemur til Washington til að hreinsa til. Þetta er þessi dæmigerði réttsýni harðnagli með hjarta úr gulli. Hann tekur harkalega á vondu köllunum, öskrar á slæmu löggurnar en syngur þess á milli og dansar og lætur sér annt um þá sem minna mega sín. Sem sagt glataður náungi. Svo er hann auðvitað uppfullur af alls konar ömurlegi niðursuðudósaheimspeki um lífið og tilverunna, eins og gengur og gerist með svona töffara.

Þannig að í stað margbrotins mafíósa sem á við offituvandamál og þunglyndi að stríða sitjum við uppi með enn einn ömurlegan veraldarvanan harðjaxlinn sem ætlar sér að bæta heiminn með því að vera vondur við vonda fólkið og góður við góða fólkið (George W. Bush?) og slær um sig með ömurlegum frösum. Það segir sennilega mest um þetta allt saman að besta línan hans í þessum þætti var eitthvað á þessa leið: "You know the movies. I´m kind of like Rain Man and Forrset Gump. So you can call me Rain Forrest". Ha ha. Magnað í ömurleika sínum. Þetta eru herlegheitin sem RÚV ætlar að bjóða upp á næstu 21 mánudagskvöld til að stytta biðina eftir sumrinu og næsta skammti af Sópranós. Þetta er illa gert; að venja mann á að byrja vikuna með úrvalsefni á borð við The Sopranos og henda svo í mann svona rusli á eftir. Hvað gerir maður þegar eiginlega þegar "X-Files" klárast?