Johnny verður alþjóðlegur

Johnny er nú orðinn alþjóðlegur og gengur undir nafninu Johnny International. Fígúran er engu að síður sú sama og Erpi tekst ótrúlega vel að halda dampi í þáttunum, en fæstir áttu von á að hann gæti haldið þessu úti til lengdar, þar sem skortur á viðmælendum yrði fyrirsjáanlegur eftir að eðli þáttanna yrði á allra vitorði. Þættirnir fara hins vegar batnandi ef eitthvað er, þó Johnny hljóti að hafa náð ákveðum hátindi sl. laugardag þegar hann fékk höfuðpáfa "afhommunnar" á Íslandi í spjall.

Þeir Gunnar í Krossinum og Snorri, sem kenndur var við Betel hafa vitaskuld aldrei legið á skoðunum sínum og þeir verða jafnan hlægilegri eftir því sem þeir ná hærra flugi, þannig að það er með ólíkindum að þeim skyldi detta til hugar að gefa sorakjaftinum Johnny International færi á sér. Þeir komu svo skemmtilega á óvart, stóðu með stakri prýði og skiptu varla skapi þannig að Nationalinn mátti hafa sig allan við, enda lifa þeir ekki í hans "heimi" og virtust hreinlega á köflum ekkert botna í því hvað drengurinn var að fara með endalausu hjali um að skransa í skonsum og beikoni.

Þú sérð nú hvernig hann hefur farið með þig elsku drengurinn minn

Gunnar er stór og mikill maður bæði hvað líkamlegt atgervi og skap varðar og þó ég hafi að öllum líkindum aldrei verið sammála honum um nokkurn skapaðan hlut komst ég ekki hjá því að dást að honum fyrir það hvernig hann hélt stillingu sinni og svaraði öllum spurningum skilmerkilega, fyrir utan það að hann neitaði að kommenta á það hver viðbrögð hans yrðu ef Páll Óskar kyssti hann einum blautum. Það leit nú samt út fyrir það á köflum að Johnny tækist að misbjóða krossfaranum og stutt væri í það að hann myndi taka strákinn og rasskella hann, en allt kom fyrir ekki. Umburðarlyndiið var nánast takmarkalaust og fullur samúðar gerði Gunnar Johnny grein fyrir því að hann væri sjálfur lifandi staðfesting á tilvist Andskotans: "þú sérð nú hvernig hann hefur farið með þig elsku drengurinn minn". Snorri var svo aftur í banastuði á Akureyri og lét Johnny ekki komast neitt með sig, djókaði og sneri út úr af miklum móð og kom manni fyri sjónir sem léttur húmoristi, gerólíkur bókabrennaranum sem sagði samkynhneigð stríð á hendur fyrir nokkrum árum.

Eins og fyrr segir nálgast Johnny Naz. viðmælendur sína þannig að manni finnst maður komast mun nær þeim en gengur og gerist í yfirborðskenndum sjónvarpsviðtölum og á þeim forsendum er ekki hægt að segja annað en Gunnar og Snorri hafi fengið tækifæri til að sýna sínar allra bestu hliðar og þessir annars ofstækisfullu predikarar virkuðu bara hlýir og mannlegir. Það er svo skondið að prestur þjóðkirkjunnar í Kaupmannahöfn gaf þeirri gagnrýni að kirkjan dræpi allt niður með leiðindum byr undir báða vængi með því hvernig hann tók á móti svarta/hvíta manninum. Hann stóðst engan veginn samanburðinn við öfgamennina og virtist algerlega laus við allan húmor og vildi ekkert við "elsku drenginn" hann Johnny tala, þó allt látbragð og tal hans, hafi líkt og Gunnar benti á, gefið sterkar vísbendingar um að samtöl við prest gætu skipt sköpum fyrir þessa villuráfandi sál sem er greinilegt handbendi Djöfulsins.

Þjóðkirkjan mátti hins vegar ekkert vera að því að sinna þessu óhreina barni hennar Evu og þeim sem fylgjast með ævintýrum þess vikulega á SkjáEinum, þannig að Johnny Naz. tókst með hinum hefðbunda fíflagangi sínum að draga það fram hversu stöðnuð, illa stödd og leiðinleg þjóðkirkjan er. Hitt er svo allt annað mál og e.t.v. enn verra að trúarofstækismönnunum tókst að bregða sér í sauðagæru umburðarlyndra og mildra manna, án þess að kjaftaskúmurinn fengi rönd við reist.