Föstudagur, 25. október 2002
Biðin eftir fjórða kaflanum um hina mögnuðu Sópranó fjölskyldu hefur verið býsna strembin og því er það vel til fundið af Ríkiskassanum að endursýna síðustu seríu seint á fimmtudagskvöldum. Hefði samt ekki verið ráð að byrja bara á byrjun? Það er alltaf gott að láta hina köldu hönd mafíunnar klappa sér í skammdeginu.
Annars hafa þau válegu tíðindi borist að utan að nýju þættirnir séu langt því frá jafn góðir og það sem á undan er komið. Dettur samt ekki til hugar að snúa bakinu við þeim enda ber erlendum sjónvarpsrýnum saman um að þrátt fyrir þverrandi snilldina séu The Sopranos en það lang besta sem boðið er upp á í amerísku sjónvarpi. Slík eru nú gæði þessara þátta.
Mörður Árnason háði vonlitla baráttu í Kastljósinu þegar hann mætti Jóni Steinari Gunnlaugssyni og ræddi um hina bláu hönd íhaldsins. Hann er jafn langt frá því að sanna glæpi á forsætisráðherra og FBI er frá því að hafa hendur í hári Tóný Sópranó. Jón Steinar var sakleysið uppmálað og átti ekki í nokkrum vandræðum með að halda uppi vörnum.
Súsanna Svavarsdóttir var í brjáluðu skapi í Íslandi í bítið og slátraði einhverri bók um ástir dýralækna með slíku offorsi að blessaður þýðandinn hefði örugglega frekar viljað fá að máta steypustígvél hjá mafíunni en að lenda í þessum hremmingum.
Súsanna sagði okkur líka að Frida Kahlo væri þekktasta myndlistarkona heims. Held það sé ráð að sjá þáttinn um hana í Sjónvarpinu á þriðjudaginn og klára svo að lesa bókina um hana.
FRÉTTABLAÐIÐ
| 23:17 |