Sunnudagur, 15. desember 2002
Hinn dagfarsprúði Jean-Claude Romand tók sig til árið 1993 og myrti fjölskyldu sína til þess að hlífa henni við þeirri staðreynd að líf hans var allt byggt á blekkingum og lygum. Hann var ekki virtur læknir hjá Alþjóðlegu heilbrigðisstofnuninni og á meðan kona hans taldi hann vera í vinnunni sat hann í almenningsgörðum, borðaði epli og las dagblöðin. Tekjur sínar hafði hann einungis af því að féflétta grunlausa foreldra sína og tengdaforeldra. Þessi magnaða og sanna saga er sögð í bókinni Óvinurinn sem kom út hér á landi í haust. Þeir sem horfðu á Law&Order: Criminal Intent á mánudaginn fengu svo að sjá amerísku útgáfuna af þessum fjölskylduharmleik.
Einkennilegt hvernig kaninn tekur alltaf á málunum. Morðinginn í þættinum er ljósrit af Romand og bakgrunnur þeirra er allur sá sami. Harmsagan er að vísu nánast rakinn aftur á bak og ameríski óvinurinn byrjar á því að reyna að kála viðhaldinu sínu þannig að góðu löggurnar komast á slóð hans. Heimur hans hrynur svo jafnt og þétt eftir því sem yfirvaldið færist nær en þar sem við erum nú stödd í amerískum sjónvarpsraunveruleika koma afhjúpanirnar ekki of seint eins og þær gerðu í raun og veru. Romand skaut tvö börn sín til bana með haglabyssu en í Law&Order stormar Vincent D'Onofrio inn á elleftu stundu og stoppar kauða.
Þessi þáttur var óneitanlega með því betra sem boðið hefur verið upp á í CI en fölnar þó í samanburði við bókina. Samkvæmt venju lýsa framleiðendur þáttarins því svo yfir í lokin að hann sé ekki byggður á raunverulegum atburðum. Haugalygi og þeir sem sáu þáttinn ættu endilega að dýpka skilning sinn á persónu morðingjans með því að lesa Óvininn.
Skoðið hressilega umfjöllun Jakobs Bjarnars um bókina á Kistunni.
| 15:21 |