Laugardagur, 04. janúar 2003
Það hefur verið mikið að gera hjá þeim sem kaupa raunveruleikasjónvarpsblekkinguna undanfarið. Úrslitin í Survivor voru kunngerð í Bandaríkjunum fyrir jól en þeir sem lokuðu sig af frá umheiminum í hálfan mánuð til að rjúfa ekki raunveruleikatenginuna fylgdust með þessu hér heima með öndina í hálsinum í lok ársins. Allir Survivor tapararnir voru þarna samankomnir og slepptu tilfinningunum lausum og létu þá lífseigustu fá það óþvegið. Samt sást ekki vín á nokkrum manni.
Þrátt fyrir andúð mína á þessu raunveruleikasjónvarpsfyrirbæri mátti ég ekki missa af ársuppgjöri Temptation Island á fimmtudaginn. Fallega fólkið er búið að vera að spóka sig fáklætt á eyjunni, blindfullt og til alls líklegt. Samt hafði maður ekki fengið að sjá neitt framhjáhald og kynlíf.
Ekki beint í takt við raunveruleikann?
Lokaþátturinn var auglýstur upp sem fullorðinsefni og maður gaf sér því að raunveruleikinn í þáttunum hefði hingað til ekki verið meiri en svo að allt klámið var klippt burt og geymt til betri tíma. Ég setti mig því í Fullorðinsrásarstellingarnar og beið spenntur. Lítið gerðist. Liðið skemmti sér samt vel, djúsaði stíft, stripplaðist, daðraði og fór í blautbolskeppni. Annars var þetta álíka spennandi og laugardagskvöld á reykvískum skemmtistað.
Þessi innflutti sjónvarpsveruleiki er frekar klénn og á ekki séns í innlenda dagskrárgerð af þessu tagi. Að minnsta kosti ekki þegar framleiðendur íslensks raunveruleikasjónvarps hafa rænu á því að bjóða upp á brennivín. Rimma Össurar og Davíðs í Kryddsíldinni á gamlársdag var Reality TV í lagi og ef Egill Helga lætur setja upp mini bar í Silfrinu megum við búast við æsispennandi og ofurraunverulegum kosningavetri. Skál.
Fréttablaðið
| 17:41 |
