Laugardagur, 08. mars 2003
Einhvern veginn finnst manni að bækurnar The Art of War eftir Sun Tzu og Furstinn eftir Niccolo Machiavelli hljóti að liggja á náttborðum margra andvaka manna um þessar mundir. Hannes Hólmsteinn Gissurarson þekkir vel til Machiavellis og hefur meira að segja skrifað ritgerð um þetta lykilrit hans um það hvernig best er að öðlast völd og ekki síður hvernig eigi að halda þeim, þannig að þeir sem á annað borð ætla í sjómann við bláu höndina ættu að glugga í þessar bækur.
Þeir sem nenna ekki að lesa geta svo þakkað sínum sæla fyrir það að Sjónvarpið er byrjað að sýna þættina um Sópranó fjölskylduna á ný. Þessir frábæru þættir eru eins og hraðnámskeið í blekkingum, svikum og undirferli og líklega kunna flestir mafíósar þessar gömlu og góðu kenningar utanbókar.
Veruleiki ítölsku krimmanna er líka miklu harðari en sá drullupollur sem íslenskir pólitíkusar og viðskiptamógúlar busla í. Þarna skiptir æran minnstu máli og þetta er allt upp á líf og dauða.
Vinir hika ekki við að vega vini og þegar tveir menn taka saman tal gengur aðeins einn lifandi af þeim fundi. Fé er hiklaust borið á ráðamenn til hægri og vinstri og kjaftaglöð vitni eru látin máta steypustígvél á hafsbotni áður en þau komast í blöðin.
Þessi vetlingatök sem notuð eru í þessum hráskinnaleik á Íslandi eru því frekar aumingjaleg í samanburði við það hvernig menn bera sig að í útlandinu og þetta er skelfing hallærislegt, að minnsta kosti á meðan menn þora ekki farið alla leið. Eigum við ekki bara að láta ítalskættuðu fagmennina um þetta í Sjónvarpinu á mánudagskvöldum og snúa okkur að einhverju uppbyggilegra hina daga vikunnar?
| 8:52 |
