Skíthællinn og poppundrið
Laugardagur, 29. mars 2003
Martin Bashir fór að vonum illa út úr þættinum Michael Jackson: Taka 2 þar sem poppgoðið sýndi sína hlið á samskiptum þeirra félaga við gerð umdeildrar heimildarmyndar um stjörnuna. Bashir var afhjúpaður sem einn falskasti skíthæll fjölmiðlasögunnar. Það kom bara voðalega lítið á óvart þar sem annarlegur tilgangur hans fór aldrei á milli mála. Jackson átti völlinn, kom vel út og virkaði normal á köflum en annars verður þessi hlið hans á málinu varla til þess að breyta áliti manns á honum að einhverju ráði. Hann er enn sami stórskemmdi og brjóstumkennanlegi furðufuglinn.
Mynd Bashirs var líka miklu skemmtilegri en það sýnir auðvitað fyrst og fremst fram á hversu mikið skemmtigildi rætni og skepnuskapur hafa. Maður rétt gat haldið sér vakandi yfir þessari háamerísku lofrullu um Jackson.
Gestgjafinn var einstaklega ósannfærandi í ýktri sannfæringu sinni um að hann væri boðberi sannleikans. Þá var það ansi hjákátlegt að það skyldi endalaust hamrað á því að Jackson hefði ekkert ritstjórnarvald yfir þættinum þó hann legði til allt efnið. Þá kaupi ég heldur ekki að dyggir starfsmenn hans hafi ákveðið að stíga fram til að segja heilagan sannleikann án þess að þiggja nokkra greiðslu fyrir. Þarf yfirleitt að borga fólki í þeirra stöðu fyrir að bera blak af yfirmanni sínum? Þá var barnsmóðirin vægast sagt dularfull þegar hún tók fúslega á sig allar dillurnar sem einkenna barnauppeldi Jacksons.
Það var samt fróðlegt að sjá þessa hlið og nú þarf bara að leggja báða þættina saman og deila í með fjórum.
| 19:09 |