Sunnudagur, 27. apríl 2003
Ég villtist af og til inn á beina útsendingu frá fegurðarsamkeppninni Ungfrú Ísland.is á Skjá einum á föstudaginn. Keppnin snýst að sögn alls ekki um ytri fegurð, heldur þá innri með tilheyrandi áherslu á akademískan metnað og háleita framtíðardrauma keppenda.
Þetta er sjálfsagt versta sjónvarpsefni sem sögur fara af og slær allt annað út í leiðindum. Maður getur svo sem skilið fólk sem nennir að hanga fyrir framan sjónvarpið og horfa á bíla keyra sama hringinn út í hið óendanlega, 22 menn eltast við bolta, menn spila snóker eða golf, enda eru þetta þó hlutir sem hlýtur að vera skemmtilegra að stunda en horfa á.
Fegurðarsamkeppnirnar geta ekki einu sinni talið sér það til tekna að áhorfendur vilji innst inni taka þátt. Það er ekki annað hægt en að vorkenna stelpunum sem standa í þessu basli og fá ekkert að launum nema augnabliksathygli.
Sú sem vinnur fær þó væntanlega aðeins meira fyrir sinn snúð, ársbyrgðir af farða og afnot af bíl merktum einhverjum kostunaraðilanum eða eitthvað álíka. Það er ekki neitt samanborið við tímakaup. Schumachers, Tiger Woods og Beckhams enda ráða markaðslögmálin hér eins og annars staðar og því er ekki sanngjarnt að etja .is dömunum í mannjöfnuð við íþróttamennina í sjónvarpinu. Það vilja miklu fleiri fylgjast með þeim og þrátt fyrir innihaldslausa iðju þeirra er skemmtigildið meira.
Vilji menn á annað borð sjónvarpa dulbúnum kroppasýningum er þá bara ekki ráðið að ganga hreint til verks og fara með tökuvélarnar til Geira á Goldfinger? Maður gæti enst yfir því.
| 20:35 |