Ég get svo sem skilið þetta blessaða fólk sem Jón Baldvin gaf frelsi til að syngja en hvað Íslendinga varðar held ég að keppnin sé fyrst og fremst átylla til að halda partí og dettaíða. Það er eina vitræna skýringin á þessari hjarðmenningu sem skapast fyrir framan sjónvarpstækin og leiðinlegustu hlutir geta vissulega virkað skemmtilegir í vímunni.
Ég hef komist hjá því allt mitt líf að horfa á Eurovisionkeppni í heild sinni og eina Eurovisionpartíinu sem ég hef mætt í eyddi ég í fýlu úti á svölum í lengstu reykpásu sögunnar. Illu heilli er búið að bjóða mér í annað svona partí á laugardaginn en ég hugga mig við það að rússneskur lesbíudúett ætlar að gera allt vitlaust og austurríski flytjandinn er með húmor. Þetta gæti orðið ágætt en annars eru það bara svalirnar.
Áfram Austurríki!

Fréttablaðið.