Ég hef aldrei alveg séð hvað heillar við lækna og lögfræðinga. Allar spítalaheimsóknir mínar hafa verið með eindæmum niðurdrepandi og leiðinlegar og samskipti mín við lögfræðinga, sem hafa sem betur fer verið takmörkuð, hafa verið svo steríl að ég get ekki ímyndað mér annað en að meðallögfræðingur gæti drepið naut úr leiðindum á klukkustund og myndi svo rukka fyrir það eins og 12.000 krónur með bros á vör.

Þættir eins og Gray´s Anatomy, E.R., Chicago Hope, L.A. Law, Boston Leagal, The Practice og hvað þetta heitir allt saman eru því ekki í neinum tengslum við hversdagslegar hugmyndir mínar um lækna og lögfræðinga.
Þetta dót allt getur samt verið ágætis skemmtun og spítalar og réttarsalir virka vel sem umgjörð sjónvarpsþátta, eins og hvað annað. Persónusköpun, söguþráður og leikaraval ræður fyrst og fremst úrslitum.

Þessa dagana túlka tveir frábærir leikarar lækni og lögfræðing í sjónvarpinu. Hugh Laurie er í stuði sem dr. House í samnefndum þætti og erkitöffarinn James Woods sýnir tennurnar í lagadramanu Shark. Báðir leika þeir yfirburðamenn á sínu sviði. Hrokafulla og skemmtilega kjaftfora snillinga sem leiða andaktuga hjörð ungra lærlinga til glæstra sigra á sjúkdómum og afbrotamönnum. Þrátt fyrir góða takta leikaranna sem bera þetta uppi er hætt við því að þetta þynnist fljótt út. Hver þáttur er öðrum líkur og um leið og leikararnir hætta að heilla í stöðluðum hlutverkunum verða þessir þættir jafn áhugaverðir og biðstofuseta á heilsugæslustöð eða þras um ógreiddar stöðumælasektir.