Hin geðþekka mannæta Hannibal Lecter er komin aftur í bíó eftir 10 ára fjarveru. Endurkomu þessa morðóða geðlæknis hefur verið beðið með nokkurri óþreyju, enda sló hann eftirminnilega í gegn í The Silence of the Lambs árið 1991. Þeirri mynd var leikstýrt var af Jonathan Demme og er alveg fyrirtaks spennutryllir, sem fékk m.a. Óskarsverðlaunin sem besta myndin það árið, auk þess sem leikstjórinn, Anthony Hopkins og Jodie Foster fengu líka styttu fyrir sitt framlag. Framhaldið Hannibal stendur Lömbunum langt að baki hvað plott og spennu varðar . Sagan er lausbundnari og spennufall hefur orðið í rafmögnuðu sambandi Hannibals og Clarice. Sagan lullast áfram í rólegheitum og lítið er um að vera til að halda fólki við efnið, fyrir utan smá uppryfjun Hopkins á gömlum Hannibals töktum og þokkalegum "gross out" atriðum sem betur fer skjóta upp kollinum með reglulegu millibili.

Hannibal hefur í upphafi myndarinnar komið sér þægilega fyrir í Flórens og hefur að mestu látið af hinum undarlegu matarvenjum sínum. Hann er að myndast við að skjóta rótum í menningarlífi borgarinnar, enda er hann á heimavelli í tilgerðarlegum heimi fagurkeranna, þar sem hann er snobbaður menningarviti á borð við starfsbróður sinn Frasier, að félagslegum göllum frátöldum.

Féghráðug ítölsk lögga ber, illu heilli, kennsl á doktorinn og hyggst selja hann í hendur hins afskræmda Mason Verger sem leikin er af illfyglinu Gary Oldman. Verger þessi er fjórða og eina fórnarlamb Hannibals sem lifði af kynni sín af doksa, en er illa skaddaður á sál og líkama. Hann var að vísu viðbjóðslegt pervert áður en Hannibal gerði úr honum hundamat, þannig að við þurfum ekki að burðast með neina sérstaka samúð með honum.

Á meðan þessu öllu fer fram er aðdáandi Hannibals númer eitt, Clarice Starling, einnig komin á slóð þess gamla, ákveðin í því að koma lögum yfir hann. Hún kemst að því að Verger er á eftir Hannibal með hefnd í huga og er ætlunin að launa honum lambið gráa með því að láta kolvitlausa villigelti éta hann í rólegheitum.

Þetta er svo sem allt í góðu og nógu subbulegt til þess að gleðja heitustu aðdáendur Hannibals sem fengu sitt kikk þegar hann slap af hælinu í fyrri myndinni. Það sem skemmir hinsvegar fyrir er hversu lengi Hannibal er að komast í gamla formið. Flórens virðist hafa haft þannig áhrif á hann að það er rétt á lokamínútunum sem hann sýnir sitt rétta andlit. Í Lömbunum var Hannibal ekki aðal morðinginn, heldur hinn aumkunarverði Jamie Gumb, sem einnig var nefndur Buffalo Bill, og átti þann draum heitastan að eignast kraftgalla úr húðum ungra kvenna. Hannibal mátti, hinsvegar, dúsa bak við skothelt gler lungan úr myndinni, en þrátt fyrir það var samband hans og hinnar ungu Clarice mikið magnaðara þá og Hannibal naut þess að geta verið aðlaðandi og heillandi týpa sem vann bæði Clarice og áhorfendur á sitt band.

Skítalabbinn Verger á væntanlega að gegna svipuðu hlutverki og Buffalo Bill hér. Sundurtætt fórnarlamb Hannibals sem á enga samúð áhorfenda og Hannibal á því væntanlega að speglast sem hinn vænsti drengur í samanburðinum. Gallarnir eru auðvitað þeir að við viljum ekki hafa Hannibal of góðan, þar fyrir utan nær Verger hvort eð er ekki að vera neitt sérstaklega krípí og Oldman tekst ekki að sýna neina sérstaka geðsjúklingatakta í gegnum gerfið sem gerir þennann annars frábæra leikara óþekkjanlegan. Helstu gallar myndarinnar eru því þeir að ágætis leikaralið fær úr litlu að moða og sá Hannibal sem við fílum og viljum sjá er lengi að vakna til lífsins. Auk þess er framvindan frekar hæg og Ridley Scott er ekki að sýna neina meistaratakta þó hann sjái auðvitað til þess að yfirbragð myndarinnar sé oftast nær mjög flott.

Lokaatriðið bætir þó að miklu leyti fyrir loðmulluna sem á undan er gengin. Þar er líkamlegur viðbjóður hafður í hávegum og sjúkt skopskyn Hannibals fær að njóta sín. Þau Hannibal og Clarice reyna við afskaplega óþægilegar aðstæður að finna fleti á dularfullu sambandi sínu og Hannibal tekst aftur að skija eftir hluta af sér, í bókstfalegri merkingu að þessu sinni, hjá Clarice, þannig að hún getur haldið áfram að hugsa til hans hálfa mínútu á dag fullviss, rétt eins og áhorfandinn, að Hannibal gengur laus kolgeðveikur og til alls líklegur.

| 21:56 |