Föstudagur, 29. júní 2001
:: birt á www.strik.is/kvikmyndir ::
Köld
eru kvennaráð en líka bráðskemmtileg
One Night at McCool´s er bráðskemmtileg svört gamanmynd um ýmsar af
þeim skelfilegu afleiðingum sem það getur haft í för með sér þegar svokölluð
tálkvenndi vefja ístöðulitlum karlmönnum um fingur sér. Leikararnir standa sig
með stakri prýði og rúsínan í pylsuendanum er svo gamli sorakjafturinn
Andrew Dice Clay sem sýnir kunnuglega takta í hlutverki kolgeðveikra
tvíburabræðra.
Banvænar köngulóarkonur
Blómatími tálkvendanna var á hinum yndislegu, svart/hvítu og regnblautu
film noir árum, en þá mættu þær til leiks í flegnum kjólum,
kynferðislega ofvirkar, með sígarettur í löngum munnstykkjum og á háum hælum.
Fáir stóðust töfra þeirra og menn steyptu sér örvæntingarfullir í glötun til
þess eins að geta uppfyllt óskir þeirra, forða þeim frá fangelsi eða jafnvel
gálganum, sem oft hefði sjálfsagt geymt þær best. Það voru bara naglar eins og
Bogart sem stóðust þeim snúning:
"I hope they don't hang you, precious, by that sweet neck. The chances are
you'll get off with life. That means if you're a good girl, you'll be out in
20 years. I'll be waiting for you. If they hang you... I'll always remember
you."
Svona
var tekið á málunum í "Möltufálkanum" 1941, en í "One Night at
McCool´s" klæða menn sig bara í leðurgalla, láta teyma sig með
hundaól og skjóta sig, allt fyrir ást tálkonunnar.
Karlar í kreppu
Karlpersónurnar í "One Night at McCool´s" eru sko ekki jafn sterkar á svellinu
og Bogart. Matt Dillon er þrælgóður í hlutverki ístöðulausa ræfilsins,
John Goodman er í toppformi sem kaþólsk lögga sem flækist í vef
köngulóarkonunnar og Paul Reiser ("Mad About You") kemur sterkur inn
sem ómerkilegur lögfræðingur, en hann hefur svo sem áður sýnt það ("Aliens")
að það fer honum vel að leika skítalabba. Þessir þrír ræflar lenda allir í
hverri krísunni á fætur annari fyrir tilstilli Liv Tyler, sem er nú
allajafna þrautleiðinleg og litlaus leikkona, en hér er hún bara svaka sexí og
fer létt með að tæla karltuskurnar. Það toppar sennilega ekkert
bílaþvottaratriðið, nema einna helst Tinna Gunnlaugsdóttir í
símaklefanum í Skaupinu 1984.
Douglas og Dice í banastuði
Michael Douglas tekur góðan sprett í hlutverki leigumorðingja sem er
ekki allur þar sem hann er séður. Hann kann sko á svona dömur og er eins og
eftirlegukind frá noir árunum, þar sem hann situr með hárkolluna sína og
sígarettuna og spilar bingó með kellingarálftum sem hefðu smellpassað inn í
Templarahöllina í den. Það er svo alger aukabónus að fá snillinginn Andrew
Dice Clay í heimsókn í tveimur litlum hlutverkum. Dice er auðvitað alltaf Dice
og hefur ekkert breyst þó hann hafi skipt enn einu sinni um nafn og heiti nú
bara Andrev Silverstein. Gömlu Ford Fairlane taktarnir skína í
gegn og það er bara ekki hægt að segja annað en það sé dásamlegt að sjá þennan
óheppna grínista reyna að gera enn eitt "kombakkið". Hann er ávalt velkominn.
"One Night at McCool´s" er svona hefðbundin táldráttarsaga, krydduð með vænum
skammti af svörtum húmor og með hjálp fyrnasterks leikarahóps verður þessi
einfalda mynd að fyrirtaks skemmtun og þegar Dice Clay mætir í lokin í fötunum
hans Michaels Douglas úr "Falling Down", með vélbyssu, við undirleik The
Village People fer um mann einhver undarlegur sæluhrollur sem maður er farinn
að finna alltof sjaldan þegar maður fer í bíó.