Mánudagur, 25. júní 2001
:: birt á www.strik.is/kvikmyndir ::
Það er ekkert heilagt í "Say It Isn´t So" frekar en öðrum myndum sem tengjast
Farelly bræðrum með einhverjum hætti. Hér er gert út á lágkúrulegan og
subbulegan húmor, oft með ágætis árangri og myndin nær stundum góðu flugi í
smekklausum grínatriðum. Heildin er þó ekki nógu sterk og myndin jafnast því
ekkert á við það besta sem komið hefur úr smiðju þeirra bræðra og stendur t.d.
hinu vanmetna meistaraverki "KingPin" langt að baki, en það er þó engu að
síður ástæða til að vara pólitíska réttþenkjendur og teprur við myndinni.
Aðrir munu skemmta sér ágætlega.
Farelly bræður ("Dumb&Dumber", "KingPin", "There´s Something About Mary", "Me,
Myself and Irene") eru býsna lunknir í ósmekklegheitunum og hafa vakið mikla
athygli og hneykslan með gróteskum og barnalegum aulahúmor sínum, þar sem
kynlíf og önnur líkamsstarfsemi kemur jafnan mikið við sögu. Þeim tókst
sérstaklega vel upp í "KingPin" og "There´s Something About Mary" og þó "Say
It Isn´t So" sé á svipuðum nótum og gefi almennu velsæmi oft á tíðum langt
nef, þá stendur hún fyrrnefndum myndum langt að baki. Þeir bræður eru að vísu
einungis framleiðendur hér, en það ræður þó varla úrslitum enda benti "My,
Myself and Irene" til þess að þeim væri farið að förlast.
Þessi mynd er frumraun J.B. Rogers sem hefur verið aðstoðarleikstjóri
hjá bræðrunum við gerð allra mynda þeirra. Hann hefur greinilega lært sitt af
meisturunum, en það er þó ekki nóg og þrátt fyrir að flestir leikarar standi
sig ágætlega hefði þurft að gefa sögunni meiri gaum og helst ganga lengra í
subbuskapnum. Myndin flýtur hins vegar á því að reglulega skjóta upp kollinum
yfirgengileg og ýkt atriði sem ekki er annað hægt en að hlæja að.
Sifjaspell á léttum nótum
Chris Klein (Oz í "American Pie") leikur Gilbert Noble.
Hann vinnur í dýraathvarfi og er alltaf að leita að þeirri einu réttu. Hann
fellur svo kylliflatur fyrir Jo (Heather Graham), sem er án efa
versta hárgreiðslukona í heimi, en kynni þeirra hefjast einmitt á því að hún
klippir af honum eyrað. Þau verða yfir sig ástfangin og stefna á brúðkaup
þegar ógæfan dynur yfir. Gil er nefnilega munaðarlaus og það kemur í ljós að
hann og Jo eru systkyn. Hann er því stimplaður pervert, Jo flytur í burtu og
byrjar aftur með fyrrverandi kærastanum og líf Gils er í rúst. Það er óþarfi
að rekja söguþráðinn frekar en þegar Gil heldur á eftir Jo byrjar boltinn að
rúlla og fáránlegar uppákomur og geðveikar aukapersónur sjá til þess að maður
skellir reglulega upp úr.
Myndin er ágætis skemmtun fyrir þá sem á annað borð kunna að meta subbuskap í
anda Farelly bræðra og vert er að minnast sérstaklega á Sally Field sem
fer á kostum í hlutverki móður Jo, en Field er í banastuði og skilar
kerlingunni, sem er ekta hvítarusl, frábærlega.