Atvinnuglæpamennirnir Parker (Ryan Phillippe) og Longbaugh (Benicio Del Toro) fá þá bráðsnjöllu hugmynd að ræna ungri stúlku Robin (Juliette Lewis), sem gengur með barn fyrir gamlan spilltan milljónamæring. Planið er svo að krefjast lausnargjalds fyrir krógann. Þeim er þó ekki ætlað að komast upp með þetta og lífverðir stúlkunnar, sem eru bölvaðir tuddar, veita þeim eftirför auk þess sem "barnsfaðirinn" sendir gamlan mafíujaxl, Joe Sarno (James Caan) á eftir þeim og sá er heldur betur harður í horn að taka.

Þessum eltingaleik fylgir heilmikill djöfulgangur og byssubardagar. Átakatriðin eru skemmtilega útfærð og töff, en þar kveður svo sem ekkert við nýjan tón og er t.d. sótt grimmt í smiðju gamla brjálæðingsins Sam Peckinpah, en lokabardaginn og öll umgjörð hans minnir mikið á "The Wild Bunch". Eina nýlundan er að byssuhvellirnir eru magnaðir rosalega, sem gefur bardögunum heilmikinn raunveruleikablæ og hjálpar okkur sjúklingunum að lifa okkur inn í myndina.

Grunnhugmyndin að söguþræðinum er alls ekki vitlaus en allar tilraunir til almennilegrar persónusköpunar og innri átaka týnast í bægslaganginum, þannig að sagan sjálf er lítið annað en umgjörð utan um skotbardagana, svona afsökun til að sletta miklu blóði og skjóta allt og alla í klessu. Þeir sem á annað borð hafa gaman af skotbardögum og töffaratöktum í anda Tarantinos og John Woo fá góðan skammt í "The Way of the Gun", en hún skilur ekkert efir sig og er bara, þegar upp er staðið, enn ein ofbeldisorgían sem ætlar að afsaka tilvist sína með miðlungshandriti og góðum leikurum.

Ryan Phillippe og Juliette Lewis eru veikustu hlekkirnir í leikarakeðjunni. Lewis af því að hún er óþolandi leiðinleg og kemur alltaf til með að verða það, en Phillippe er einfaldlega of sakleysilegur og of mikið "baby face" til að maður kaupi hann sem mátulega geðbilaðan byssubófa. Það er meira að segja reynt að gera hann karlmannlegri með því að láta hann skarta penni skegglufsu en það mistekst rétt eins og tilraunin í "Titanic" til að gera Leonardo DiCaprio að manni með því að setja hann í kjölföt.

Del Toro er hins vegar eitursvalur og fer fyrirhafnarlaust með sína rullu. Maðurinn er náttúrulega svo smekklega ófríður, að "töffið" hreinlega lekur af honum þegar hann pírir augun og muldrar í barm sér. Gamla brýnið James Caan stelur svo algerlega senunni og er alveg frábær í hlutverki gamla harðjaxlsins, sem hefur marga fjöruna sopið og kann ekki að tapa. Cann var auðvitað sjúklega flottur í "The Godfather", á sínum tíma, þegar hann lék brjálæðinginn Sonny Corleone og eftir því sem árin færast yfir verður hann enn flottari og meiri töffari. Þannig að það er, eiginlega, að Del Toro ólöstuðum Cann sem setur mestan svip á þessa mynd.

| 21:56 |