"The Wedding Planner" segir frá Mariu Fiore (Jennifer Lopez), ungri og glæsilegri konu, sem er sérfræðingur í að skipuleggja brúðkaupsveislur, en slíkar athafnir eiga það til að verða hinar flóknustu leiksýningar og þá er ekki ónýtt að hafa góðan leikstjóra á borð við hana Mariu á bak við tjöldin. Hún er fagmanneskja fram í fingurgóma og lætur ekkert trufla sig við að skila 100% árangri og treysta sig í sessi sem besti brúðkaupsveislustjórinn í San Fransisco. Hún á því ekkert einkalíf svo heitað geti og hefur ekki verið við karlmann kennd í ein sex ár. Þessi öruggi en leiðinlegi heimur hennar hrynur svo skyndilega til grunna þegar hún kolfellur fyrir væntanlegum eiginmanni nýjasta viðskiptavinar síns. Þessu fylgja mikil átök milli fagmannsins og ástfangnu konunnar innra með henni, og allt virðist þetta stefna í eymd og volæði, þangað til hinar sígildu síðustu fimmtán mínútur rómantísku gamanmyndanna renna upp og allt fellur í ljúfa löð með tilheyrandi gervispennu og jarðarberjabúðingsbleikri væmni. Rétt eins og þetta hefur alltaf gert frá upphafi, eða a.m.k. síðan Cary Grant var á toppnum, nema að í "The Wedding Planner" er lausnin aumkunarverðari og ódýrari en sést hefur í óratíma.

Þessi lumma er vitaskuld ævaforn og því miður er ekkert gert í "The Wedding Planner" til að lífga upp á loðmulluna að glæða hana einhverju lífi. Söguþráðurinn hefði t.d. getað orðið ögn áhugaverðri og skemmtilegri ef stílað hefði verið inn á farsann og reynt að gera út á endalausan misskilning og flækjur sem svona della býður upp á. Það liggur hins vegar nánast allt ljóst fyrir frá upphafi, þannig að það er formsatriði að sitja undir atburðarásinni sem silast áfram í uppþornuðum rómatískuvellufarveginum og myndin verður svo tilbreytingalaus og fyrirsjáanlegt að það verður nánast sársaukafullt á köflum.

Aðalpersónurnar jaðra við það að vera óþolandi og leikararnir virðast allir hálf utangátta, þannig að efnilegar aukapersónur ná sér ekki heldur á flug. Öll tímasetning er í molum hjá leikurunum og samband þeirra við áhorfendur er líflaust. Matthew McConaughey er sýnu verstur í hlutverki brúðgumans og draumaprinsins. Hann hefur trúlega talið það nóg að mæta á staðinn og vera sætur og svalur, en niðurstaðan verður leiðinlegusta persóna hans frá upphafi (hann var jafnvel betri í ruslinu "The Return of the Texas Chainsaw Massacre" frá árinu 1994). Suðurríkjahreimurinn hans er gersamlega óþolandi hérna og persónan er svo drjúg með sig að það er með ólíkindum að litla sæta Jennifer Lopez geti fallið kylliflöt fyrir þessu helvíti.

Lopez kemst, ólíkt McConaughey, upp með það að mæta á staðinn og vera sæt og fín og henni tekst meira að segja af og til að glæða flata persónu Maríu tilfinningum. Lopez er áberandi betri í "The Wedding Planner" en hún var í leiðindahörmunginni "The Cell" en hún er þó enn langt frá sínu besta og sú hryggilega staðreynd virðist blasa við að hún hafi hætt við að vera góð leikkona eftir að hún gerðist poppfígúran J.Lo og fyrirmyndar frammistaða hennar í "U Turn" og "Out of Sight" verði áður en langt um líður einu minnisvarðarnir um glæsilegt upphaf á misheppnuðum leikferli.

| 21:56 |