Sagan drattast svona áfram með tilheyrandi skini og skúrum í sambandi þessa brenglaða kærustupars þar til það kemur loksins að uppgjöri Catch við fortíðina. Það gengur hratt og vel fyrir sig, sem er ólíkt alburðarás myndarinnar sem er svo hæggeng og villuráfandi að ég náði að setja tvö met í Snake II í símanum mínum á meðan J.Lo og Catch tóku til í sínum málum. Framan af gerði ég mér vonir um að myndin næði að kveikja einhvern áhuga hjá mér og jafnvel skapa spennu (Catch hefði t.d. getað verið alveg fyrirmyndar geðsjúklingur og þá hefði myndin mögulega getað tekið áhugaverða stefnu) en eftir þrjú kortér var lítið annað að gera en spila Snake og bíða eftir að ósköpin kláruðust.

Jenifer Lopez er eins og fyrr segir eini ljósi punkturinn í þessari leiðinda loðmullu. Hún er enn voðalega sæt og sexý en maður nennir ómögulega að sitja í tvo tíma yfir henni og fallegu brosinu, ef hún hefði tínt af sér spjarirnar hefði maður kannski gengið glaður út. "Angel Eyes" er að öllum líkindum leiðinlegasta mynd latíngellunnar til þessa og er þá töluvert sagt þar sem síðustu tvær myndir hennar voru steypuhræringurinn "The Cell" og bleika glassúrklígjan "The Wedding Planner". Þetta er auðvitað grátlegt þar sem Lopez var frábær í myndunum "U Turn" og "Out of Sight" og allt benti til þess að metnaðarfull leikkona væri á ferð og nafn hennar væri viss gæðastimpill. Þetta er heldur betur að snúast við og eftir að Jenifer Lopez varð J.Lo og fór að leggja megináherslu á froðupopp hefur leikferillinn tekið dýfu niður á við og nafn stúlkunnar fer að verða ákveðin aðvörun um að það sé ekki tímans virði að horfa á myndirnar hennar.