Sunnudagur, 22. júlí 2001
:: birt á www.strik.is/kvikmyndir ::
Pottþéttir lúðar
Kevin Smith er stórmerkilegur
kvikmyndagerðarmaður, ekki síst fyrir þær sakir að hann hellti sér út í
kvikmyndagerð til að geta síðar haslað sér völl í teiknimyndasögubransanum.
Myndirnar hans eru líka allar nátengdar því frábæra fyrirbæri og eru fyrir
vikið allar skemmtilegar og frumlegar, enda er gerjunin og dínamíkin miklu
meiri í teiknimyndasögunum en nokkurn tíma í stöðnuðum Hollíwúddgrautnum. "Jay
and Bob" er fimmta mynd Smiths en kostulegar persónur hasshausanna hafa þó
komið við sögu í öllum hinum myndunum; "Clerks", "Mallrats", snilldinni
"Chasing Amy" og hinni bráðskondnu "Dogma". Nærvera þeirra hefur ætíð verið
skemtileg og því ekki laust við að maður hafi beðið myndarinnar um þá með
nokkurri eftirvæntingu.
Þeir sem hafa gaman af bjánunum Jay og Bob verða ekki sviknir
hér, þó myndin sé frekar ómarkviss og laus í reipunum. Þeir sem eru hins vegar
ekki mikið að fíla sorakjaft og brenglaðan húmor Smiths eru hins vegar vísir
til að morkna í sætum sínum. En það er þeirra vandamál.
Jay og Bob komast að því í upphafi myndarinnar að tökur á kvikmynd um
teiknimyndasögupersónurnar og alteregó þeirra Bluntman og
Chronic séu að hefjast. Í framhaldinu komast þeir svo að því að
einhverjir nördar séu á fullu að sverta mannorð þeirra á spjallrásum einhvers
fyrirbæris sem heitir "internetið", hver andskotinn sem það nú er. Þeir sjá
sér því ekki annað fært en að halda til Hollíwúdd í þeim tilgangi að koma í
veg fyrir að myndin verði að veruleika. Ferðalagið verður vægast sagt
spaugilegt og á vegi þeirra verða m.a. huggulegur órangútan api, háskalega
flottar gellur, í anda "Charlie´s Angels, í þröngum vínýlgöllum með óhreint
mjöl í pokahorninu, ásamt óborganlegu kassagítarglamrandi hippafífli sem er
kostulegt í meðförum snillingsins Seann Willam Scott sem hefur borið
myndir eins og "American Pie" 1 og 2, og "Dude Where´s My Car?" uppi.
Það eru fleiri góðir gestir úr "American Pie" í myndinni en þokkagyðjan
Shannon Elizabeth, sem lék hina gröðu Nadiu, leikur vínýlgellu
sem Jay fellur fyrir og bökuriðillinn Jason Biggs leikur sjálfan sig í
stórskemtilegu atriði. Myndin verður auðvitað algjör della þegar félagarnir
komast til Hollíwúdd en þá byrjar fyrst fjörið fyrir kvikmyndaáhugamenn en
höfðingjar á borð við Gus Van Sant, Wes Craven, og hina
þreytandi Ben Affleck og Matt Damon leika t.d. allir sjálfa sig
og gera stólpagrín að bransanum. Rúsínan í pylsuendanum er svo sjálfur Mark
Hamill sem fer á kostum sem erkifjandi Bluntmans og Chronics. Hammil hefur
lýst því yfir að sér bjóðist ótrúlega oft að taka þátt í "Star Wars" gríni en
hann segi alltaf nei. Hann hefði þó getað hugsað sér að gera eitthvað fyrir
Mel Brooks í "Spaceballs", en þá var ekki leitað til hans, og hann
gerði þetta bara fyrir Smith af því "hann ber svo mikla virðingu fyrir Star
Wars".
"Jay and Bob" er algjör steypa, en alveg drepfyndin á köflum og alveg
ómissandi fyrir alla bíófíkla og aðdáendur Kevins Smiths. Tæknilega er þetta
auðvitað ekki þriggja stjörnu mynd, en fyrir mér er hún það nú samt.