Gargandi snilld í öllum regnbogans litum

"Moulin Rouge!" er stórbrotin snilldarmynd þar sem nánast ekki nokkur hlutur klikkar. Hér er hreinlega um upplifun að ræða og það er varla hægt að tala um myndina án þess að detta ofan í morkinn klisjupytt og tala um "tímamótaverk", "sjónrænt listaverk", "bestu mynd sem sést hefur í áraraðir" og svo framvegis. Málið er bara að stundum fanga klisjurnar stemninguna best og hér er þetta bara tilfellið. "Moulin Rouge!" er einfaldlega geðveik mynd, galdur sem mun varla láta nokkurn mann ósnortinn.

Sagan er sáraeinföld og margtuggin og það má með sanni segja að Baz Luhrmann sé á kunnuglegum slóðum en myndin er snilldarlega samansett og klippt flugeldasýning sem segir hina sígildu sögu ástar í meinum. Luhrmann kemur því með "Moulin Rouge!" í rökréttu framhaldi af "Romeo+Juliet", nema auðvitað að þessi mynd er mikið skemmtilegri, flottari og síðast en ekki síst full af galsa og sturlaðri gleði. Eitthvað sem hinn melankólíski Rómeó hefði vart höndlað til lengdar.

Ewan McGregor leikur tilfinningasama rithöfundinn Christian sem kemur til Parísar árið 1899 og ætlar að drekka í sig lífsgleði borgarinnar og skrifa um ástina. Fyrr en varir verður hann yfir sig ástfanginn af Satine (Nicole Kidman) sem er skærasta stjarna næturklúbbsins Rauðu Myllunnar og stundar svo vændi sem aukabúgrein. Harold Zidler eigandi Myllunnar hefur stóra drauma um klúbbinn sem leikhús og Satine sem stjörnu en til þess að láta drauminn rætast þarf hann að selja Hertoganum af Monroth blíðu Satine gegn því að hann fjármagni ævintýrið. Ekkert pláss fyrir ást og rómantík hér "the show must go on!". Christian semur söngleikinn sem á að gera Satine að stjörnu og hann endurspeglar ást þeirra sem fær vart þrifist fyrir afbrýðisemi hins ömurlega hertoga.

Kraumandi kynþokki

Leikarar myndarinnar skila allir sínu með miklum sóma. Ewan McGregor á góðan dag og gerir hinum viðkvæma Christian góð skil. John Leguizamo er dásamlegur í hlutverki dvergsins Toulouse-Lautrec sem trúir öðru framar á sannleika, fegurð, frelsi og umfram allt ástina. Snillingurinn Jim Broadbent (sáum hann síðast sem pabba Britgetar Jones), sem ég þreytist ekki á að lofa, er magnaður í hlutverki Zidlers og Richard Roxburgh er kómískur og kvikindislegur á víxl í hlutverki hertogaskúrksins. Það er svo ekki á neinn þessara hallað þó það sé fullyrt að stjarna sýningarinnar sé Nicole Kidman sem bókstaflega ER Satine, viðkvæm, ljúf, grimm, tælandi, töfrandi, heillandi og alveg sjúklega sexý. Kidman hefur sjaldan verið betri og það er hrein unun að horfa á hana. Hún er svo mikið flottari heldur en gellurnar sem standa fremst í kynbombuvíglínu Hollywoodsins og þó hún sé vissulega gullfalleg á að líta þá er það þroskaður og töfrandi kynþokkinn sem kraumar undir niðri sem gerir útslagið. Hún er æði og Tom Cruise hlýtur að vera fáviti. Penelope Cruz er ljósárum frá því að komast með tærnar þar sem rauðhærða gyðjan frá Ástralíu er með hælana.

Póstmódernískt samspil tveggja tíma sem gengur fullkomlega upp

Eitt það magnaðasta við "Moulin Rouge!" er notkunin á tónlist og söngtextum. Myndin er söngleikur og samtöl og samsöngur persónanna eru ekkert annað en snilld og það sem toppar dæmið er að lítið er um frumsamda söngva, heldur keyra þekktir dægurlagatextar frá seinnihluta 20. aldarinnar söguna áfram og öðlast um leið nýja mekingu og dýpt þegar þeir eru sungnir af persónum sem standa í lífsbaráttunni um það leyti sem Nietzsche dó. Löngu áður en búið var að finna upp diskó, Elton John, Kurt Cobain og "all you need is love"... Þetta er magnað!

Upphafsatriði myndarinnar slær tóninn með glæsilegu sjónarspili; can-can dönsurum sem kyrja "Lady Marmalade" og herramönnum í kjólfötum sem taka undir með "Smells Like Teen Spirit". Þetta er snilld og ég á ekki orð. Keyrslan heldur svo áfram út myndina þannig að maður er dáleiddur út í gegn og ég bara get ekki hætt þessum þreytandi lofsöng án þess að minnast á einn hápunktinn sem kemur þegar Broadbent og Roxburgh taka "Like A Virgin" með þvílíkum stæl að Madonna verður aldrei söm.

Það liggur dauðarefsing við að missa af þessari mynd.

| 21:56 |