Fimmtudagur, 26. júlí 2001
:: birt á www.strik.is/kvikmyndir ::
Fyrsta flokks sálfræðitryllir
Alejandro
Amenábar vakti verðskuldaða athygli fyrir mynd sína "Abre
los ojos", eða "Open Your Eyes", sem Cameron Crowe
hefur
nú endurgert með þeim Tom Cruise og Penélope
Cruz,
sem lék einnig í upprunalegu myndinni. Amenábar fylgir
velgengni
"Open Your Eyes" vel eftir með "The Others", sem er hreint út
sagt snilldardraugamynd, sem Cruise framleiðir og skartar
fyrrverandi
eiginkonu hans Nicole Kidman í aðalhlutverki.
"The Others" er svo sem ekkert ýkja frumleg og sver sig í ætt við fjöldan
allan af eldri draugamyndum og "The Sixth Sense" kemur t.d. strax upp í
hugann, en annars er best að segja sem minnst um "The Others" og skyldleika
hennar við aðrar myndir. Það skemmir bara fyrir. Samanburður við "The Sixth
Sense" er þó óhjákvæmilegur þó ekki væri nema bara fyrir þær sakir að grár
drunginn, sem hvílir yfir henni, og magnaður annarleikinn er nánast sá sami,
en sjálfum finnst mér þó "The Others" standa "The Sixth Sense" framar . Hún er
mikið meira spennandi og áhorfandanum er haldið enn lengur í óvissu, þar sem
fléttan býður upp á fleiri möguleika en "The Sixth Sense" gerði með þeirri
einstefnu sem hún tók í áttina til handanheima.
Ein í stóru húsi
Kidman leikur Grace sem býr ein ásamt tveimur börnum sínum í stóru
óðalsetri á Jersey eftir lok seinni heimsstyrjaldarinnar. Þau eru einangruð og
sakna fjölskylduföðurins sem hvarf í stríðinu og til að bæta gráu ofan á svart
þá hafa börnin ofnæmi fyrir ljósi og því er húsið ávallt hálfrökkvað og
sambandsleysi þeirra við ummheiminn er nánast algert. Eymdarleg tilvera þeirra
verður svo heldur betur skelfileg þegar undarlegt þjónustufólk ræður sig í
vist hjá þeim og reimleikar miklir fara af stað, þannig að ekki ber á öðru en
þau séu að takast á um húsið við aðra íbúa á öðru tilverustigi. Öóryggi
persónanna og áhorfenda er hið sama þar sem ekkert er það sem það sýnist og
þeim möguleika að Grace sé geðveik og draugagangurinn sé meira og minna bara í
hausnum á henni er lengst af haldið opnum. Þá er hegðan dótturinnar oft á
tíðum æði undarleg og þjónustufólkið er ekki allt þar sem það er séð. Þessi
spenna milli hins ókennilega og yfirnáttúrulega er drifkraftur myndarinnar sem
er virkilega "krípí" og þó atburðarásin sé hæg á köflum kemur það ekki að sök
þar sem leikstjórinn magnar spennuna með töff tónlist og þrúgandi þögnum.
Pottþéttir leikarar
Traustur leikhópur skilar tilfinningum villuráfandi persónanna óaðfinnanlega.
Kidman er frábær að vanda og bætir hér enn einni rós í yfirfullt hnappagat
sitt, en hér túlkar hún, með glæsibrag, persónu sem gæti ekki verið ólíkari
Satine sem er svo dásamleg í meðförum hennar í "Moulin Rouge". Þá eru
krakkarnir sem leika börnin hennar alveg stórkostlegir, sérstaklega Alakina
Mann, sem sýnir snilldartakta í frumraun sinni á hvíta tjaldinu, sem
dóttirinn Anne, og Fionnula Flanagan er kostuleg sem ráðskonan,
ógnvekjandi og yndisleg á víxl, þannig að maður veit aldrei hvar maður hefur
hana.
Leikararnir hafa líka úr nógu að moða, þar sem "The Others" er skemmtilega
skrifuð. Textinn er margræður og virkar á tveimur plönum líkt og sagan öll sem
lýsir átökum tveggja aðskildra heima. Orð persónanna má oftar en ekki túlka á
fleiri en einn veg, þannig að sumar setningar verða hlaðnar merkingu sem ekki
er þó gott að greina, þannig að díalógurinn allur er í fullkomnum samhljómi
við söguþráðinn og öryggisleysi aðalpersónunnar.
Það er því ekki hægt að segja annað en "The Others" sé frábær spennumynd og
mæla eindregið með henni. Þetta er alveg sérstaklega vel heppnaður
sálfræðitryllir sem heldur áhorfandanum í stöðugri óvissu og spennu nánast
allt til endaloka. Hér er ekki stólað á ýktar tæknibrellur og ærslagang heldur
líður sagan áfram og óvissa, flott myndataka, frábær leikur og mögnuð tónlist
gera "The Others" að eftirminnilegasta draugatrylli sem sést hefur í háa
herrans tíð.
Snilldarmynd!