"Vanilla Sky" er nefnilega afskaplega brotakennd og erfið mynd og mörgum mun sennilega (hund)leiðast yfir henni. Það hvernig myndi leggst í fólk mun aðallega ráðast á hvaða forsendum það nálgast hana og ef maður lætur ekki nöfn Crowe, Cruise, Penélope Cruz afvegaleiða sig þá eru allar líkur á að þessi áhugaverða, poppaða og ameríkaniseraða endurgerð á spænsku myndinni falli manni ágætlega í geð.

Allt í rugli

Söguþráður myndarinnar flókinn og atburðarásin öll í upplausn og líkt og aðalpersónan vita áhorfendur sjaldnast hvort þeir séu staddir í raunveruleikanum, draumum, martröðum, fortíð eða nútíð. David Aames, sem Cruise leikur, er moldríkur og myndarlegur gaur sem lifir hratt í núinu og sefur helst aldrei hjá sömu konunni tvisvar. Hann kolfellur óvænt fyrir hinni heilladi Sofiu (Cruz) en í kjölfarið tekur líf hans óvænta og skelfilega stefnu og verður hrein martröð. Það borgar sig ekki að fara nánar út í þessa sálma hér en þó ætti að vera óhætt að upplýsa það að myndin er ofhlaðinn hrærigrautur rómantískrar ástarmyndar, film noir, vísindaskáldskapar og alls andskotans annars þannig að það þarf enginn að skammast sín fyrir að finnast hann standa á gati og ganga í hringi yfir þessu öllu saman.

Það verður þó ekki af myndinni tekið að hún er rosalega smart og heillandi sjónrænt . Þá er hún hlaðinn endalausum vísunum í dægurmenningu nútímans, ekki síst poppið, enda er Crowe algjörlega með poppkúltúrinn á heilanum. Þessar vísanir eru flestar bullandi merkingarbærar og gefa vísbendingar um framvinduna og ástand Davids. Þetta er allt saman voða skemmtilegt og kúl, en þó má segja að Crowe fari offari og myndin verður því eins og risastórt stuðandi barrokkverk, þar sem öllu ægir saman í of stórum skömmtum. Það er í þessari rosalegu ofhleðslu sem megin munurinn á spænsku myndinni og þessari liggur og því verður ekki neitað að frummyndin rúllaði betur, en það breytir því þó ekki að "Vanilla Sky" verður á köflum ansi mögnuð og fólkin sagan virðist öðlast meiri fyllingu í öllum djöfulganginum í Crowe.

Froðuleikarar í góðum fílíng

Það hjálpar myndinni líka heilmikið að allir helstu leikarar eru að standa sig ágætlega. Cameron Diaz, sem er í stöðugri framför, er þó áberandi best og sýnir frábæra takta í hlutverki afbrýðisamrar hjásvævu Davids. Hún er e.k. fatal attraction 21. aldarinnar. ÚFF!

Þá er hin mjög svo geðþekki Jason Lee ("Chasing Amy", "Almost Famous") fínn í hlutverki eina vinar Davids og jaxlinn Kurt Russel er mátulega úti á þekju í hlutverki geðlæknis sem reynir að ráða gátuna David Aames. Undirritaður hefur aldrei þolað skötuhjúin Tom Cruise og Penélope Cruz og er á því að parið sé eitt jafnleiðnlegasta leikarapar sem sögur fara af. Þau standa sig þó bæði ágætlega hér og tekst alveg að vera ekki leiðinleg. Þá er sérstök ástæða til að hrósa Cruise fyrir að það að þrátt fyrir áberandi skort á hæfileikum tekst honum að skila David sómasamlega. Cruz var hins vegar áberandi fallegri og betri í upprunalegu myndinni frá 1997 og miðað við það hversu hæfileikum hennar og útliti hrakar hratt má gera ráð fyrir að Cruise skipti henni út fyrr en seinna.

Þeir sem fíla væmnan viðbjóð eins og Jerry Maguire, sem er fyrsta samstarfsverkefni Crowe og Cruise, og finnst Tom Cruise bestur í myndum á borð við "Mission Impossible" eru dæmdir til að verða fyrir vonbrigðum með "Vanilla Sky" en þeir sem hafa gaman að flottum og flóknum myndum sem svolítið puð er að komast í gegnum fá heilmikið fyrir sinn snúð, en David Lynch hefði gert þetta betur.