Miðvikudagur, 14. maí 2003
A Man Apart

Vin Diesel er mikill töffari og munar þar mest um hrjúfa röddina þar sem hann er full góðlegur til augnanna. Þrátt fyrir að töffið leki af honum þá virðist hann ekki geta borið uppi heila bíómynd nema hamagangurinn sé þeim mun meiri. Hann er nefnilega háður sömu annmörkum og kollegar hans Sylvester Stallone og Arnold Schwarzenegger; það fer honum vel að skjóta, slást og sprengja en hann má ekki tala mikið, sem er auðvitað afskaplega slæmt fyrir töffara sem er fyrst og fremst röddin.
Diesel átti góðan dag í Pitch Plack, enda var hann ekki mikið að tjá tilfinningar sínar í orðum þar. Þá var djöfulgangurinn í XXX nógu mikill til þess að bjánaleg sagan og rislágur tilfinningaskali leikarans skiptu engu máli. Hann slapp fyrir horn í The Fast and the Furious (sem var ekkert spes)en þar var orðið nokkuð ljóst að kauði yrði að vanda hlutverkaval sitt betur. Það var því klókt hjá honum að taka ekki þátt í framhaldi Fast and the Furious en því miður er A Man Apart samt versti afleikur hans til þessa.
Hér er hann í hlutverki eitursvalrar fíkniefnalöggu sem missir eiginkonu sína í skotbardga við vondu kallana. Þetta kallar á hörð viðbrögð af hans hálfu og hann leggur allt undir til þess að ná fram hefndum.
Þetta er gömul saga og gæti svo sem enn verið góð ef vel væri að verki staðið en hér ekkert nýtt að gerast og myndin því í meira lagi fyrirsjánaleg. Skotbardagarnir eru ekki einu sinni sómasamlega útfærðir og standa því besta sem menn eru að gera í þeim bransa langt að baki.
Verst af öllu er svo að myndin er langdregin á köflum og Diesel er lengst af eins og illa gerður hlutur þar sem hann fær ekkki að hóta, skjóta og drepa nógu oft. Harðir aðdáendur hans geta þó verið sæmilega sáttir en ættu að fara að hafa áhyggjur af framhaldinu hjá hetjunni.
| 18:56 |