Peter Pan
[3]

Sagan af ævintýrum Péturs Pan er skothelt ævintýri og aðlögun þess að kvikmyndaforminu ætti ekki að geta klikkað en hin ömurlega Hook, eftir Steven Spielberg, sannaði þó því miður að það er hægt að eyðileggja allt þegar menn ætla að vera voða frumlegir og sniðugir.
Það eru engar slíkar æfingar í gangi í þessari vönduðu og skemmtilegu útgáfu af sögunni sígildu um drenginn sem vildi ekki eldast, Kaftein Kló og krókódílinn, týndu drengina og sögustelpuna Vöndu.

Myndin fylgir ævintýrinu vel eftir og söguþráðurinn er nánast sá sami og í gömlu Disney myndinni. Hér er þó meira svigrúm fyrir spennu og pælingar um gelgjuna, ástina og angistina sem fylgir því að verða fullorðin.
Kobbi Kló er frábær persóna og það er engin tilviljun að hann er einn ástsælasti Disney skúrkur allra tíma. Jason Isaacs fer hér hamförum í hlutverki Kobba og stelur hverri senunni á fætur annarri af Pétri sem er annars bráðskemmtilegur líka. Kobbi er enn meira fól í teiknimyndinni og yngstu bíógestirnir hljóta að freistast til þess að stinga hausnum af og til ofan í úlpuna og hugsa með söknuði til teiknimyndarinnar þegar hann er í sem mestum ham. Stálpaðri krakkar fá hins vegar miklu meira fyrir sinn snúð hér en hjá Disney.
Myndin iðar öll af lífsgleði og æskufjöri og það er varla hægt að segja að hér sé slegin ein feilnóta en það eina sem dregur úr spennunni og kraftinum er að sagan er að hvert einasta mannsbarn þekkir söguna eins og handarbakið á sér. Annars er hér á ferðinni frábær skemmtun fyrir alla fjölskylduna ekki síst af allir geta sammælst um að sjá hana með ensku tali.

Starsky & Hutch
[4]

Löggumyndin Starsky & Hutch byggir á þrautreyndri formúlunni um ólíku löggurnar sem er gert að vinna saman. Samstarfið fer illa af stað enda þola gaurarnir ekki hvor annan en eftir lífsháska og aðrar hremmingar tengjast þeir traustum vinaböndum.
Ekkert nýtt á ferðinni hérna enda kannski ekki við því að búast þar sem myndin byggir á samnefndum sjónvarpsþáttum frá diskótímanum. Það breytir því ekki að gamlar lummur geta verið góðar ef þær eru rétt matreiddar og Starsky & Hutch er hreint út sagt frábær skemmtun.

Þar munar vitaskuld mest um framlag aðalleikaranna Ben Stiller og Owen Wilson. Báðir eru þeir hörku gamanleikarar og eru aldrei betri en þegar þeir deila myndum saman. Þeir njóta sín í botn í hlutverkum diskólöggutöffaranna Starsky og Hutch og eru svo innilega meðvitaðir um það hversu hallærislegir þeir eru að þeir fara allan hringinn og verða æðislegir. Hárgreiðslan er út úr kú, fötin alveg á mörkunum og reykspólið ætti að vera mislukkað, en þvert á móti er þetta allt saman geggjað.
Sagan er algert aukaatriði og myndin er lítið annað en samansafn drepfyndinna og flottra atriða. Sem sagt hreinræktuð skemmtun sem reynir ekki að vera neitt annað.
Aukaleikarar standa sig með prýði og fylgja aðaltöffurunum vel eftir. Snoop Dog er svalur, Vince Vaughn kann vonda kallinn utanbókar, Carmen Electra stendur alltaf fyrir sínu og sama má segja um Will Ferrell og Chris Penn.
Fyrir þá sem ekki nenna að kveljast með Kristi er þetta besta myndin í bíó í dag.

Ekki spurning.

The Cat in the Hat
[2]

Það verður því miður að segjast eins og er að sígildar, frábærar og rímaðar barnabækur Dr.Seuss henta illa til aðlögunar að kvikmyndaforminu. Þær eru of stuttar og því þarf að klastra utan á þær bæði umfram söguþræði og nýjum persónum. Þetta er auðvitað nauðsynlegt til að teygja sögurnar í lágmarkssýningartíma bíómyndar en tekur um leið allan sjarma af sögum og persónum Dr. Seuss. Til þess að breiða yfir þetta hefur verið brugðið á það ráð að dubba hæfileikaríka og hressa gamanleikara upp í titilhlutverkin.

Þetta var sorglega áberandi í Þegar Trölli stal jólunum þar sem Jim Carreyfór hamförum í hlutverki Trölla. Þetta slapp þó fyrir horn þar og þreytandi viðbæturnar náðu ekki að draga allan kærleiks- og jólaboðskapinn úr sögu Dr.Seuss. Ástandið er öllu verra í þessari mynd um Köttinn með höttinn.
Einfaldri sögunni um systkinin sem leiðist heima á rigningardegi, þar til Kötturinn kemur og lífgar upp á tilveruna, er kaffært í leiðinda þvælu um ástarævintýri einstæðrar móður þeirra og vandamála í vinnunni hjá henni. Mike Meyers fer svo mikinn í hlutverki Kattarins en stælarnir eru svo yfirdrifnir að hann er ekkert meira en Austin Powers í kjánalegu gervi.
Sagan fer svo út í alls herjar dellu og skilur ekkert eftir sig og það segir sitt að skemmtlgasta persónan er gullfiskurinn sítuðandi.
Myndin er hins vegar vel gerð og litríkt umhverfið passar ágætlega við teikningar Dr. Seuss og nær að heilla allra yngstu bíógestina en vei sé þeim sem leggja það á sig að fylgja börnunum á þessa mynd.