Þriðjudagur, 23. mars 2004
The Cat in the Hat
[2]
Það verður því miður að segjast eins og er að sígildar, frábærar og rímaðar barnabækur Dr.Seuss henta illa til aðlögunar að kvikmyndaforminu. Þær eru of stuttar og því þarf að klastra utan á þær bæði umfram söguþræði og nýjum persónum. Þetta er auðvitað nauðsynlegt til að teygja sögurnar í lágmarkssýningartíma bíómyndar en tekur um leið allan sjarma af sögum og persónum Dr. Seuss. Til þess að breiða yfir þetta hefur verið brugðið á það ráð að dubba hæfileikaríka og hressa gamanleikara upp í titilhlutverkin.
Þetta var sorglega áberandi í Þegar Trölli stal jólunum þar sem Jim Carreyfór hamförum í hlutverki Trölla. Þetta slapp þó fyrir horn þar og þreytandi viðbæturnar náðu ekki að draga allan kærleiks- og jólaboðskapinn úr sögu Dr.Seuss. Ástandið er öllu verra í þessari mynd um Köttinn með höttinn.
Einfaldri sögunni um systkinin sem leiðist heima á rigningardegi, þar til Kötturinn kemur og lífgar upp á tilveruna, er kaffært í leiðinda þvælu um ástarævintýri einstæðrar móður þeirra og vandamála í vinnunni hjá henni. Mike Meyers fer svo mikinn í hlutverki Kattarins en stælarnir eru svo yfirdrifnir að hann er ekkert meira en Austin Powers í kjánalegu gervi.
Sagan fer svo út í alls herjar dellu og skilur ekkert eftir sig og það segir sitt að skemmtlgasta persónan er gullfiskurinn sítuðandi.
Myndin er hins vegar vel gerð og litríkt umhverfið passar ágætlega við teikningar Dr. Seuss og nær að heilla allra yngstu bíógestina en vei sé þeim sem leggja það á sig að fylgja börnunum á þessa mynd.
| 20:20 |
