Creasy er nær dauða en lífi eftir mannránið en er ekki einu sinni gróinn sára sinna þegar hann kemst í sæmilegt vopnabúr og drepur alla sem komu nálægt ráninu á stúlkunni.
Þetta er svo sem ekki merkilegur söguþráður og allt sem Denzel Washington gerir hér í hlutverki Creasys hefur verið gert áður og engu er bætt við það sem Charles Bronson og aðrir kónar á þessum nótum gerðu á síðustu öld.
Þrátt fyrir tómahljóðið í söguþræðinum má vel hafa gaman af Man on Fire, sérstaklega ef maður er veikur fyrir hefndardrömum og nýtur þess að sjá óþokka þjást en í bestu atriðum myndarinnar níðist Creasy heldur ruddalega á óvinum sínum. Samtölin í myndinni eru svo yfirgengilega hasarmyndaklisjukennd að fyrirlestrar Sylvesters Stallone í Rambómyndunum hljóma eins og upphafin lýrík gullaldarbókmennta. Creasy stendur þó við sitt. Lofar að drepa alla og gerir það. Er hægt að fara fram á meira?
Gömlu töffararnir Mickey Rourke og Christopher Walken setja svo skemmtilegan svip á þetta allt saman. Walken klikkar aldrei og Rourke hefur oft verið verri og frammistaða hans hér gefur gömlum aðdáendum vonir um að okkar maður sé að skríða saman.