Be Cool stendur Get Shorty nokkuð langt að baki og þar er helst við þvælt handritið að sakast. Sagan nær aldrei almennilegu flugi og spennan er í lágmarki. Þetta eru viss vonbrigði þar sem að öðru leyti er byggt á sömu formúlu; leikararnir eru hver öðrum betri og allt yfirbragð myndarinnar er jafn eitursvalt og persónurnar. Travolta er auðvitað svalastur og rennir sér blindandi í gegnum myndina og er nánast aukapersóna þar sem kostulegar aukapersónurnar skyggja á Palmer sem er samt vitaskuld kóngurinn í öllum sínum senum.
Það eru samt sem áður fyrst og fremst geggjaðar aukapersónur í meðförum frábærra leikara sem lyfta myndinni upp og bjarga henni um leið frá því að kolfalla í samanburðinum við Get Shorty. Vince Vaughn nýtur sín í botn í hlutverki nautheimsks og illa innrætts plötuútgefanda sem fylgir tískustraumum melludólga. James Woods klikkar heldur ekki í smáhlutverki og Robert Pastorelli er þrælskemmtilegur sem subbulegur leigumorðingi og það gustar af Cedric the Entertainer í hlutverki byssuglaðs rappútgefanda. Senuþjófur myndarinnar og hin raunverulega stjarna myndarinnar er samt glímutröllið The Rock (The Scorpion King, Walking Tall) en þessi meinti hæfileikalausi leikari fer á algerum kostum sem samkynhneigði lífvörðurinn Elliot Wilhelm sem sveiflar rauðri hafnaboltakylfu og dreymir um frægð í Hollívúdd.
Kletturinn er greinilega misskilinn snillingur.