Walter er vænsti drengur sem hefur skömm á sjálfum sér og hneigðum sínum og berst vonlítilli baráttu gegn barnalönguninni sem hann fær lítið við ráðið. Draumur hans er að verða "eðlilegur" og geta horft á og talað við litlar stelpur án þess að girnast þær kynferðislega.

Kevin Bacon gerir persónu Walters frábær skil í The Woodsman en myndin setur áhorfandann í þá óþægilegu stöðu að geta ekki komist hjá því að finna til með níðingnum. Barnaníðingurinn er kynntur til leiks sem manneskja en ekki skrímsli og það gerir manni óhjákvæmilega erfitt að afgreiða hann sem úrþvætti sem hefur fyrirgert tilverurétti sínum. Walter er því búinn að vinna okkur á sitt band þegar hneigðirnar taka völdin og hann fer að fara á fjörurnar við 12 ára stúlku sem hann hefur augastað á en þau atriði eru virkilega óþægileg á að horfa.

Barátta Walters við sjálfan sig og umhverfi sitt er áhugaverð stúdía en þar sem hann er svo góður gæi þrátt fyrir brenglunina og félagslega einangrunina missir myndin nokkurn kraft þegar upp er staðið. Lausnin á flækjunni er líka full ódýr og maður er ekki alveg sáttur við hvað myndin og aðalpersóna hennar komast létt fram hjá þeim viðbjóði sem þær hverfast um.

Nicole Kassell fær þó stórt prik fyrir þetta glæsilega byrjendaverk sitt og bæði leikstjórinn og ekki síst Kevin Bacon í aðalhlutverkinu sýna mikið hugrekki með því að sýna kynferðisglæpamann í þessu mannlega ljósi. The Woodsman er áhrifarík og eftirminnileg mynd sem hefði getað orðið frábær ef níðingurinn hefði ekki fengið smá Hollywoodglassúrslettu á sig.