Það getur ekki verið annað en góður bisness að skella Angelinu Jolie og Brad Pitt saman í bíómynd. Pitt er einhverra hluta vegna talinn með kynþokkafyllri karlmönnum og þrátt fyrir takmarkaða hæfileika er hann einnig með eftirsóttustu leikurum í Hollywood. Svipaða sögu er að segja af Angelinu Jolie sem hefur það þó fram yfir Pitt að kynþokki hennar er óumdeildur.
Skötuhjúin komast því ekki hjá því að selja milljónir bíómiða út um allan heim þar sem annað þeirra höfðar sterkar til karla og hitt til kvenna þannig að í sumarstórmyndaflóðinu þar sem flestar myndir snúast um geimstríð, teiknimyndaofbeldi og mannlega leðurblöku í hefndarhug er Mr. and Mrs. Smith jarðbundnasti valkosturinn og sú mynd sem flest kærustupör og hjón geta sameinast um að sjá.
Pitt og Jolie leika John og Jane Smith. Þau hafa verið gift í fimm eða sex ár og það eru komnir brestir í hjónabandið. Rót vandans liggur í því að bæði lifa í stöðugri blekkingu þar sem þau starfa bæði sem leigumorðingar en hvorugt veit af hinu. Það reynir þó fyrst á styrk hjónabandsins þegar þau fá það verkefni að kála hvoru öðru og líf beggja hangir á bláþræði þar til þau komast að því hvort einhver ást leynist í blekkingarsambandi þeirra.
Formúlan sem Mr. and Mrs. Smith byggir á er eldgömul og þrautreynd og sjálfsagt hefur hver meðal bíógestur séð um 1000 myndir yfir ævina sem fjalla allar um ólíka einstaklinga og andstæðinga sem verða að snúa bökum saman til að lifa af.
Það lyftir Mr. and Mrs. Smith langt yfir meðalmennskuna að hún er vel gerð, leikararnir eru í banastuði og hún er miklu frekar gamanmynd en spennumynd. Það fer ekki fram hjá neinum að Jolie og Pitt hefur ekki leiðst samstarfið og leikgleðin og greddan á milli þeirra skilar sér beint til áhorfenda.
Hvað efni og innihald varðar er myndin samt hræódýr og fyrirsjáanleg og lausn flækjunnar er glæpsamlega einföld og ófullnægjandi en skemmtunin kemur á undan sem verður til þess að manni er einhvern veginn alveg sama um þetta og finnst manni síður en svo svikinn þegar maður yfirgefur bíósalinn.