Það munar sjálfsagt mest um það að myndin er öll mjög bresk. Allir helstu leikrarar eru Bretar og eins og bresk bíólög gera ráð fyrir verður því áherslan á persónurnar og söguna frekar en tæknibrellurnar sem þó eru ómissandi í þessum geggjaða óð til alheimsins.
Myndin hefst á því að hinn værukæri Arthur Dent kemst að því að það stendur til að eyða Jörðinni þar sem hún stendur í vegi fyrir lagningu hraðbrautar í gegnum vetrarbrautina. Vinur hans sem er geimferðalangur sem skrifar fyrir Handbók puttaferðalangsins um vetrarbrautina kippir honum með sér út í geim augnabliki áður en Jörðinni er eytt og þá hefst ótrúlegt ferðalag jarðarbúans um alheiminn en vitleysan þar er öll eins og á Jörðinni, bara milljón sinnum umfangsmeiri og fáránlegri.
Martin Freeman, best þekktur sem Tim úr The Office, fer ákaflega vel með hlutverk Arthurs og nýtur þess að vera umkringdur eðalleikurum í minni og stærri aukahlutverkum. Stephen Fry ljær leiðbeiningarriti puttalingsins þíða rödd sína og Mos Def gerir Ford Prefect prýðileg skil. Alan Rickman fer á kostum sem rödd þunglynda vélmennisins Marvins, sem er án efa skemmtilegasta persóna myndarinnar, og Bill Nighy og John Malkovich klikka ekki í sínum hlutverkum. Þá er Sam Rockwell gersamlega óþolandi sem Zaphod Beeblebrox, forseti vetrarbrautarinnar, en það vill svo vel til að Zaphod er óþolandi persóna.
Myndin er hvorki jafn fyndin né jafn skemmtileg og bókin en stendur þó fyllilega fyrir sínu og þótt ýmsar breytingar á sögunni muni fara í taugarnar á heittrúuðum aðdáendum Adams liggur styrkur myndarinnar ekki síst í því að hún höfðar til allra og getur, ekki síður, skemmt þeim sem ekki hafa lesið bók Adams. Hinir ólesnu hafa jafnvel forskot á hina innvígðu og fá meira fyrir sinn snúð í þessari fantasíu sem minnir um margt á geimdelluna The Fifth Element eftir Luc Besson.