Ef hægra auga þitt tælir þig...
Mánudagur, 17. júlí 2006
See No Evil
[2]
Þrátt fyrir það hversu ágæt og upplífgandi kvikmyndagrein unglingahrollvekjan er verður það samt að segjast að meirihluti þess efnis sem framleiddur er innan hennar er óttalegt rusl og það er í raun mesta furða að fólk skuli enn dunda sér við að slátra gröðum og útúrreyktum gelgjum á hvíta tjaldinu eftir að Scream myndirnar rústuðu greininni með háði og spotti. En unglingahrollurinn er einfaldlega jafn ódrepandi og Freddy Krueger, Michael Myers og Jason og það verður alltaf markaður fyrir öskrandi ljóskur sem enda ævina á röngum enda búrhnífsins. See No Evil er dæmigerð unglingahrollvekja en slefar sem betur fer upp fyrir meðallag og er því vel bíómiðans virði fyrir þá sem fá útrás við að horfa á geðsjúkling refsa ungdómnum fyrir saurugar hugsanir, græðgi og dópreykingar.
Fyrrum klámmyndaleikstjóranum Gregory Dark tekst að byggja upp þokkalega spennu innan staðlaðrar frásagnarinnar og býður um leið upp á mátulegan skammt af splatterviðbjóð sem verður þó að teljast frekar meinlaus eftir að Eli Roth setti algerlega ný viðmið í þeim efnum með hinni yfirgengilega viðbjóðslegu Hostel.
Dark klikkar hins vegar alveg á því að bjóða upp á nekt en eins og Roth hefur sýnt eftirminnilega fram á eru ber brjóst og rassar alveg ómissandi þáttur í myndum af þessu tagi. Miðað við aldur og fyrri störf Dark hefði maður búist við fagmannlegum tilþrifum í strippli og kynlífi en hann heldur sig örugglega aftan við markalínuna sem Roth dró með Hostel.
Annars er allt til alls hérna. Slatti af afbrotaunglingum fær tækifæri til að stytta sakadóma sína með því að þrífa yfirgefið og niðurnítt hótel með ótal ranghölum og dimmum skúmaskotum. Með þeim í för er einhent lögga sem missti útliminn nokkrum árum áður í átökum við snældubilaðan fjöldamorðingja sem hafði þann leiða ávana að plokka augun úr fórnarlömbum sínum.
Það líður svo ekki á löngu fyrr en lík með gapandi augntóttir fara að skjóta upp kollinum í hrörlegum hótelherbergjunum og löggunni okkar verður ljóst að morðinginn sem hjó handlegginn af honum er síður en svo dauður úr öllum æðum þótt okkar maður hafi sett byssukúlu í hausinn á honum. Þetta er hið besta mál þar sem þetta er fínasti skúrkur og það er alltaf eitthvað notalegt og næstum eðlilegt við geðsjúklinga sem myrða í nafni Guðs og Biblíunnar.
Persónurnar týna svo tölunni eftir kúnstarinnar reglum en Dark bryddar þó upp á þeirri nýbreytni að stúta krökkunum ekki eftir staðlaðri goggunarröð og það kemur skemmtilega á óvart hversu lífseig ljóskan er að þessu sinni. Ýmis önnur smáatriði og frávik frá staðalforminu ná að lyfta myndinni upp en allt endar þetta úti í móa í lokin enda virðast það vera flókin vísindi og á fárra færi að loka hryllingsmynd á sannfærandi hátt.
Heildaráhrifin eru samt ásættanleg og Dark verður því varla sendur aftur í klámið og mun sjálfsagt fá að spreyta sig frekar í þessum bransa.
| 15:34 |