Þessi viðtalstækni sem er einnig eitt höfuðeinkenni Ali G skilar sér oft í því að viðmælendurnir missa andlitið, afhjúpa sig og segja miklu meira um sjálfa sig en þeir ætla sér þegar þeir reyna að bregðast við spurningum sem eru gersamlega út úr kú samanborið við staðlaða nálgun sjónvarpsspyrla á viðmælendur sína.

Borat sló í gegn í þáttum Ali G og fær nú að njóta sín í heilli bíómynd sem hann stendur fullkomlega undir. Fígúran var iðulega drepfyndin í sjónvarpinu en hér nær Baron Cohen nýjum hæðum og Borat hefur aldrei verið betri en nú þegar hann ferðast um Bandaríkin með tökuvélina til þess að gera fræðsluþátt um heimsveldið.

Borat er rétt kominn til Bandaríkjanna þegar hann sér Pamelu Anderson í sjónvarpinu og fellir strax hug til hennar. Vinnuferðin verður því að leit Borats að ástinni en hann leggur allt undir til þess að ná fundum sílíkongyðjunnar þar sem hann hefur ákveðið að biðja hennar, eða öllu heldur slá eign sinni á hana, eins og þeir gera í Kasakstan. Á ferð sinni tekur Borat Bandaríkjamenn tali og reynir að komast nær kjarna þjóðarsálarinnar og þó allt lendi í handaskolum hjá honum og viðmælendur hafi takmarka þolinmæði gagnvart honum þá tekst honum ætlunarverkið með ansi vel.

Borat er gersneiddur alltri pólitískri rétthugsun í nálgun sinni á viðfangsefnum og viðmælendum og myndin er sniðin til þess að hneyksla og stuða. Það er að segja þá sem eru blindaðir af heilagri vandlætingu hvað allt það varðar sem er skoplegt í lífinu. Kasakstan, konur og gyðingar eru í röðum þeirra sem Borat fer niðrandi orðum um en það er þó varla hægt að tala um allt þetta fólk sem fórnarlömb. Tilgangurinn helgar meðalið og það eru fyrst og fremst Bandaríkjamenn sem fá að kenna á beittu háðinu en sumir viðmælenda Borats hljóta að hafa íhugað það alvarlega að láta sig hverfa af yfirborði jarðar eftir að hafa afhjúpað fordóma sína og heimsku í samtölum við hann.

Viðbrögð viðmælenda Borats, fíflagangurinn í honum og persónan í sjálfu sér gera Borat að einni fyndnustu gamanmynd síðari ára. Hvert geggjaða atriðið rekur annað í gegnum alla myndina sem er svo fyndin að maður nánast ælir af hlátri þegar mest gengur á. Þá er þessi mynd gædd þeirri náttúru að mann langar til þess að sjá hana umsvifalaust aftur þar sem maður man innan við helminginn af því sem fyrir augu bar þar sem heilastarfsemin hreinlega lamast í verstu hláturrokunum.