Sunnudagur, 10. desember 2006
Saw III
[1]
Hryllingsmyndin Saw svínvirkaði, halaði inn fullt af peningum þannig að framhaldsmynd var hrist fram í snarhasti. Saw II stóð forveranum töluvert að baki og með þriðju myndinni er þetta búið. Sagan var áhugaverð og snjöll í fyrstu tilraun en það er deginum ljósara að höndum hefur verið kastað til við handritsgerð Saw III. Væntanlega í látunum við að kreista síðustu dollarana úr blóðugri mjólkurkúnni.
Morðinginn Jigsaw er sem fyrr í meira lagi uppátektarsamur og heldur áfram að sérvelja sér fórnarlömb sem hafa tvo kosti, leysa viðbjóðslega þraut sem gæti kostað þau lífið. Standist þau þolraunina halda þau lífi en tortímast ellegar með skelfilegum hætti.
Jigsaw var feigur í fyrstu myndinni, með krabbameinsæxli í heila, og nú er svo komið að hann liggur banaleguna. Lærlingur hans, Amanda, fórnarlamb hans sem lifði fyrstu myndina, gengur erinda hans og gefur meistaranum ekkert eftir í ógeðfelldum morðum.
Amanda rænir í þessari umferð lækninum Lynn Denlon sem hún neyðir til þess að hjúkra Jigsaw með sprengjubelti um hálsinn. Hætti hjarta Jigsaw að slá mun læknirinn missa höfuðið í bókstaflegri merkingu.
Á sama tíma annars staðar í völundarhúsi morðingjanna fer Jeff nokkur í gegnum röð erfiðra þrauta sem ganga út á það að fá hann til að fyrirgefa manni sem varð syni hans að bana. Hann er ekki í bráðri lífshættu sjálfur en hefur örlög fólks í hendi sér sem Jigsaw hefur bruggað subbuleg banaráð.
Frekar en fyrri daginn er ekki allt sem sýnist og Jigsaw hefur hugsað marga leiki fram í tímann en öll spinnast þessi ósköp frekar illa. Reynt er að breiða yfir þunnt plottið með ofuráherslu á líkamlegan viðbjóð og þjáningu sem virkar ágætlega framan af. Myndin byrjar til dæmis á nokkrum suddalegum splatterum sem gefa fyrirheit um enn frekari óhugnað sem þó verður því miður lítið úr þannig að manni er farið að leiðast áður en yfir lýkur.
Saw III hefur það hins vegar umfram flestar myndir í sama flokki að hún er óvenju vel leikin en það hrekkur skammt enda er góður leikur eitt af því sem fólk gerir síst kröfu um í hryllingnum. Smá húmor, sterkara handrit og úthald í viðbjóði hefði getað reddað myndinni fyrir horn en hún lyppast því miður niður og er vonandi lokakaflinn í þessari seríu sem fór fantavel af stað en svo beint niður á við.
| 22:30 |