Myndin gat af sér framhaldið The Hills Have Eyes Part II eins og lögmálið gerir ráð fyrir og var svo endurgerð árið 2006. Uppfærður hryllingurinn heppnaðist ágætlega og sagan hefur því endurtekið sig og nú geta blóðþyrstir bíógestir velt sér upp úr enn meiri viðbjóði í The Hills Have Eyes II.

Að þessu sinni er mannætunum séð fyrir nægum fórnarlömbum með því að senda hóp ungra þjóðvarðliða í fullum herklæðum inn í eyðimörkina. Blessað fólkið á að ljúka misheppnaðri heræfingu með því að færa vísindamönnum í auðninni vistir en stökkbreyturnar eru að sjálfsögðu búnar að koma þeim öllum fyrir kattarnef.

Þessi litli smáher er skipaður tveimur föngulegum stúlkum (en ekki hvað?) og nokkrum vöskum piltum. Fólkið týnir svo tölunni jafnt og þétt á misógeðslegan hátt eftir kúnstarinnar reglum. Heldur þykir þó karlpeningurinn heppinn þar sem honum er fargað hratt og örugglega. Stúlknanna bíður það hins vegar að vera nauðgað þar sem skríllinn vill viðhalda stofni sínum og þykir þær ákjósanlegar til undaneldis.

Rétt eins og í fyrri myndunum hefur viðbjóðurinn þau áhrif á blessað fólkið að það sturlast, finnur villidýrið innra með sér og snýst harkalega til varnar í vonlítilli lífsbaráttunni. Ófétin fá því sum hver einnig groddalegan dauðdaga og vart má á milli sjá hvor hópurinn er trylltari þegar öllu er á botninn hvolft. Skemmtileg pæling sem er að vísu að verða býsna þvæld þar sem hún hefur verið leiðarminnið í nánast öllum hryllingsmyndum af þessu tagi undanfarin ár.

Það sama má segja um þessa mynd og söguþráð hennar. Allt hefur þetta verið gert ótal oft og þeir sem framleiða hryllingsmyndir þessa dagana keppast um það eitt að ganga lengra í limlestingum og viðbjóði en hinir.

Þessi mynd er vel yfir meðallagi í ógeði, þótt hún toppi ekki gegnsýrðan viðbjóð á borð við Hostel, og stendur fyllilega fyrir sínu. Hér er fagmannlega að verki staðið og markhópurinn fær það sem hann vill en framtíð hryllingsins er hins vegar ekki björt ef fólk getur ekki farið að koma með einhverja nýja vinkla á viðbjóðinn. Fyrsta skrefið væri þá væntanlega að hætta að ljósrita það sem vel var gert fyrir 30 árum.