Rourke og The Wrestler hafa sópað að sér verðlaunum. Rourke bar þá mynd, að öðrum ólöstuðum, nánast uppi einn og óstuddur og var nánast í hverjum einasta ramma. Rourke ber Killshot líka uppi nánast einn og óstuddur en því miður fær hann úr svo litlu að moða að hann getur ekki með nokkru móti bjargað þessari stefnulausu grautargerð sem merkilegt nokk er byggð á glæpasögu eftir meistara Elmore Leonard.

Rourke er hér í hlutverki Blackbird, leigumorðingja, af indíánaættum. Sá drepur fyrir mafíunna af miklum metnaði og leggur höfuðáherslu á að skilja ekki eftir nein vitni af verkum sínum á lífi. Þessi árátta hans kemur honum í klandur þegar hann skýtur allsbera hjásvæfu mafíósa í hausinn og fær því litlar þakkir og enga greiðslu fyrir það sem átti að vera síðasta verkefni hans á ferlinum.

Skítblankur og með mafíuna á hælunum gerir hann þau fáránlegu mistök að taka siðblindan og grjótheimskan smákrimma, sem Joseph Gordon-Levitt leikur, undir sinn verndarvæng. Samstarf þessara tveggja ólíku glæpamanna er allt hið klaufalegasta þannig að þeir sitja allt í einu uppi með tvö vitni sem geta borið kennsl á Blackbird og verða því að deyja.

Þetta eru hjón sem eru við það að gefast upp á að bjarga mislukkuðu hjónabandi sínu leikin af Diane Lane og Tom Jane. Hjónakornin eru samt engir aular og láta hart mæta hörðu, berja frá sér og munda haglabyssur þegar þeim er ógnað. Þegar morðingjarnir hafa gert í það minnsta tvær misheppnaðar atlögur að tilveru fólksins ákveða yfirvöld að koma þeim fyrir í vitnavernd þar sem þau geta hafið nýtt líf, á nýjum stað með nýjum nöfnum þar til ófétin eru á bak við lás og slá. Þau taka þessu kostaboði enda fátt betra þegar hjónabandið er komið í þrot en að fá að byrja upp á nýtt, eða þannig sko. Blackbird er þó ekki á því að leyfa þeim að fóta sig í nýrri paradís og eltir þau uppi með morðóðan fábjánann í eftirdragi þar til alls konar uppgjör verða að lokum óumflýjanleg.

Það verður eiginlega bara að segjast hreint út að Killshot er langdregið, leiðinlegt og þvælt drasl en samt staðfestir hún að Rourke er í toppformi og virðist að þessu sinni vera kominn til að vera. Hann lyftir myndinni á æðra plan og tekur sig helvíti vel út með indíána meiköppið sitt og síða hárfléttuna. Diane Lane og Tom Jane gera einnig sitt besta en maður getur eiginlega ekki beðið eftir því að einhver, bara einhver setji kúlu í hausinn á Joseph Gordon-Levitt. Þá er hin þokkafulla Rosario Dawson þarna í gersamlega tilgangslausu hlutverki sem er hrein og klár móðgun við þessa hörkupíu sem fór einmitt hamförum í Sin City eins og sjálfur Rourke.

Elmore Leonard hefur skrifað ótrúlega haug af reyfurum sem margir hverjir hafa orðið að prýðilegum bíómyndum en hér duga hvorki hann né Rourke til að bjarga Killshot frá því að renna út í tóma leiðindasteypu. En kannski var ekki við öðru að búast frá leikstjóranum John Madden sem á einmitt vafasaman heiðurinn af, Shakespeare in Love, einni leiðinlegustu kvikmynd síðari tíma. Hér býður hann þó í það minnst upp á Rourke í fínu formi sem er vissulega huggun harmi gegn en fyrir þá sem eru ekki einarðir stuðningsmenn leikarans er þetta samt fullkomin tímasóun.