Eftir því sem Craven komst nær sannleikanum um dauða dótturinnar flæktist hann í viðamikið samsæri pólitíkusa og fleiri vondra manna sem voru að fikta með kjarnorku í miður góðum tilgangi. Þá lágu leiðir hans og dularfulls Bandaríkjamanns, Jedburgh, saman en sá var einhvers konar leyniþjónustumaður með óljós markmið en að lokum tóku þeir höndum saman gegn samsærishyskinu.

Nú er Edge of Darkness allt í einu orðin að amerískri spennumynd sem markar endurkomu Mels Gibson á hvíta tjaldið en hann hefur ekki leikið í bíómynd um árabil.
Bob heitinn Peck lék Craven á sínum tíma og hinn mjög svo geðþekki Joe Don Baker fór með hlutverk hins undarlega Jedburgh. Sagan hefur nú verið færð frá Bretlandi til Boston. Craven er orðinn að bandarískum lögguharðhaus sem kallar auðvitað ekki allt ömmu sína þar sem Gibson leikur hann. Jedburgh er svo aftur á móti Breti að þessu sinni, leikinn af hinum óviðjafnanlega þungavigtartöffara Ray Winstone.

Emma, dóttir Cravens, er skotin með haglabyssu fyrir framan nefið á föður sínum og deyr í örmum hans. Craven kemst fljótt að því að dóttir hans var ekki öll þar sem hún var séð og að vinnuveitandi hennar, sem krukkar í kjarnorku, hafi mögulega viljað hana feiga vegna tengsla hennar við aðgerðarsinna.

Sjónvarpsþættirnir voru sex talsins og þar var góður tími tekinn í að rekja flókinn söguþráðinn en hér er þetta svo hraðsoðið að samsærið virkar býsna flókið og jafnvel langsótt auk þess sem persónurnar tala stundum út og suður þannig að samhengið er ekki alltaf ljóst. Þetta er sérlega áberandi hvað hinn annars bráðskemmtilega Jedburgh varðar þar sem traustar skýringar á uppátækjum hans vantar.

Aðalleikararnir tveir breiða þó áreynslulaust yfir þessa annmarka auk þess sem myndin nær að halda uppi fínni spennu og fær vænar adrenalíngusur þegar Gibson mundar byssurnar af slíku öruggi að maður sér glitta í Martin Riggs úr Leathal Weapon. Myndin fær svo aukna dýpt með nokkrum hjartnæmum og fallegum senum þar sem látin dóttir Cravens birtist honum í minningarbrotum úr fortíðinni. Þar sýnir Gibson að hann er fínn leikari sem getur gert fleira en að drepa með stæl. Þannig að þrátt fyrir augljósa galla stendur eftir svöl, mannleg og fantavel leikin spennumynd.

Fréttablaðið