Föstudagur, 05. júlí 2002
Þetta sumar stefnir í tóm leiðindi. Eiginlega bara algeran dauða þó það viðri ágætlega til bjórdrykkju. Það er bara einhvern veginn ekkert jafn gaman að sitja á Austurvelli eftir að Falún Gong liðið fór aftur heim. Það var eitthvað svo kostulega alþjóðlegt við þessa hugleiðslubjána sem léku myndastyttur út um allar trissur. Nú er þetta hins vegar aftur orðið fullkomlega tilbreytingarlaust og íslenskt; bara venjulegir bjánar eins og ég með bjór og sígó, fjölskyldufólk og barnapíur með grenjandi krakkaskara og stöku rónar og smáglæpamenn á stangli.
Lalli Johns lífgaði aðeins upp á völlinn um daginn þegar hann smalaði saman félögum sínum og lét gullkorn og góðar kveðjur fjúka í allar áttir. Hann er samt einhvern veginn ekkert jafn skemmtilegur og í bíómyndinni. Bömmer, annars væri ráð fyrir Reykjavíkurborg að borga honum fyrir að djúsa við fótskör Jóns Sigurðssonar og skemmta atvinnulausum blaðamönnum og öðrum vegfarendum.
Enn er þó von þar sem framan af virtist síðasta sumar ætla að verða jafn leiðinlegt og þetta. Veðrið var verra og engir kínverskir leikfimiídjótar reyndu að ráðast inn í landið til að skemmta langþreyttum og andlega stirðum Íslendinum. Ég skil samt ekkert í Falún Gonginu að vera að leggja á sig erfitt og þreytandi ferðalag til þess eins að kenna okkur hugleiðslu og reyna að ulla framan í lítinn, elliæran fjöldamorðingja frá Kína. What´s the bloody point? Sérstaklega þegar tekið er á móti manni með leiðindum og skætingi og maður er látinn hanga í skóla í Njarðvík og éta gúllas með kartöflumús þangað til Davíð ákveður að maður geti ekki gert neinum mein og hleypir manni á Austurvöll að hugleiða. Hugleiða hvað? Vanþakklæti heimsins? Það er svo sem nóg af því. Svona komum við fram við meðlimi í klikkuðum sértrúarsöfnuði sem vildu bara gera sig að fíflum fyrir okkur og í dag var dæmdur í héraði í 15 mánaða fangelsi maðurinn sem bjargaði síðasta sumri frá tilbreytingarleysi og leiðindum.
Jamm, tónskáldinu, dugnaðarforknum, alþingismanninum og plötuskjóðunni Árna Johnsen hefur verið gert að dúsa í 15 mánuði á Hótel Kvíabryggju fyrir að hafa svindlað soldið í opinberu starfi og stungið undan eitthvað á fjórðu milljón króna, aðallega til að láta draum sinn um grillskála og heitan pott í Eyjum rætast. Ekkert má maður nú í friði. Flestum þykir þó þingmaðurinn hafa sloppið vel og nefna sem dæmi að maður á Reykjanesi var nýlega dæmdur í 10 mánaða fangelsi fyrir að stinga undan skitnum 540 þúsundum. Hlutfallslega virðist Árni því bara sleppa nokkuð vel.
Þeir sem hafa misst alla trú á íslensku réttarkerfi eru svo vitaskuld pottþéttir á því að dómnum verði breytt í skilorð þegar lítið ber á og Árni sleppi því enn betur. Ég er þó, í öllum leðindunum, farinn að hallast að því að eðli glæpsins og þyngd refsingarinnar skipti ekki höfuðmáli og að dómurinn hefði átt að taka meira tillit til málsvarnar verjanda Árna, sem byggðist aðallega á því að skjólstæðingur hans væri sérstakur maður, svoldið skrítin, ekki eins og fólk er flest og því hefði hann óvart stolið öllu góssinu. Ergo: Skjólstæðingur minn og þjóðkjörin fulltrúi almenings á Alþingi er kjáni, fyrirgefið honum því og veitið frelsi.
Ég held það bara. Svona með tilliti til þess hversu hann fyllti marga fréttatíma, skemmti mörgum og veitti almenningi útrás fyrir hatur sitt á spilltu kerfinu. Ég held, þar fyrir utan, að hagsmunum almennings hefði verð best borgið ef Árni hefði verið sýknaður. Dómurinn er að vísu svo vægur að ég gef mér að það hafi verið metið til refsilækunnar að með uppátækjum sínum bjargaði Árni geðheilsu þjóðarinnar og kom í veg fyrir að grafarþögn ríkti í saumaklúbbum og heitum pottum meira og minna allt síðasta ár. Það ber að sjálfsögðu að þakka Árna fyrir skemmtunina og allan þann tíma sem hann sparði höfundum Áramótaskaupsins með því að klípa smá af fanglesisvistinni. Annað væri dónaskapur.
Þeim sem vildu sjá þyngri dóm bendi ég svo bara á það að gefa því smá gaum hversu miklu orkubolti eins og Árni getur afkastað í 15 mánaða fríi á Kvíabryggju. Hann gæti samið efni í að minnst 5 plötur, sem myndu sjálfsagt allar innihalda hræðilegar tónsmíðar á borð við Kartöflugarðana heima. Hann gæti skrifað a.m.k. þrjár bækur, skáldsögur, gamansögur og jafnvel ævisögu sína þar sem hann rekur raunir sínar, allan misskilninginn og mannvonsku varúlfanna á fjölmiðlunum.
Nei. Ég held að, þegar öllu er á botninn hvolft, sé það öllum fyrir bestu að sleppa Árna lausum og leyfa honum að vera á bömmer út í Eyjum í nokkra mánuði, þangað til hann rýkur af stað og reynir potast til vegs og virðingar á ný. Það verður bara hrein og klár skemmtun miðað við afleiðingarnar af því að senda þennan dugmikla listamann í 15 mánaða frá daglegu amstri.
| 20:39 |