Bólan er vitaskuld löngu sprungin og "gömlu" miðlarnir eru enn leiðandi. Sú staða kemur þó vitaskuld enn upp af og til að hlutirnir gerast hratt og þá geta vaskir netskúbbarar stolið boltanum. Það sjá sér þó fáir hag í því að halda úti fréttastofum á Netinu enda sýnir reynslan að það er álíka arðbært og að stafla 5000 króna búntum á bálköst.
Mesta gerjunin á Netinu er því á hinum svo kölluðu "bloggsíðum" og það má í raun segja að með tilkomu þeirra starfi þúsundir eins manns fréttastofa út um allt land. Fréttafluttningurinn getur þó verið af jafn áhugaverðu efni og salernisferðum einstaklinga eða árekstrum þeirra, við þjóðkunna athafnamenn, í bílaumferð Reykjavíkur. Þá er ritstjórnarleg ábyrgð hvers bloggara um sig ansi breytileg og áreiðanleikinn að sama skapi flöktandi.
Hrafn Jökulsson náði góðum árangri með Pressunni sinni á Strik.is fyrir nokkrum misserum og tókst ótrúlega oft að "skúbba" aðra miðla í hinum ólíklegustu málum.
Fréttahaukurinn vaski, Steingrímur Ólafsson , hefur náð að fylla ágætlega upp í það skarð sem Hrafn og félagar skyldu eftir sig með vef sínum www.frettir.com, þó það sé ákveðinn eðlismunur á síðunum.
Hraðinn sem netfréttamennskan býður upp á gerir það nefnilega óhjákvæmilega að verkum að skúbbgredda hleypur í menn og þeir freistast til að slengja heimildum sínum og vitneskju fram án þess að rannsaka málin í þaula.
Eitthvað sem blaðamaðurinn sem þarf hvort eð er að stilla vinnu sína í takt við prentvélarnar getur hæglega gert.
Hraðinn getur þannig gert það af verkum að það sem virðist bláköld staðreynd þegar því er skutlað á Netið er orðið að óljósum orðrómi skömmu seinna. Þetta sást ágætlega í liðinni viku þegar Fréttir.com tóku forystuna í fréttum af örlögum DV. Þá Fullyrti Steingrímur þann 3. nóvember að samningar hefðu náðst "um að Fréttablaðið yfirtaki rekstur DV og blöðin tvö
verði sameinuð undir einni yfirstjórn. Frá þessu verður skýrt annað hvort í dag eða á morgun."
Að kvöldi dags hafði þetta gjörbreyst og fréttir bárust af því að ekkert hefði orðið að samningum. Steingrímur hafði sem sagt skotið yfir markið. En stundum eru menn heppnir í netskúbbunum þar sem mörkin eru á stöðugri hreyfingu og skömmu seinna var upprunaleg frétt Steingríms staðfest og hann gat staðið við hana "bara á aðeins öðrum forsendum en upphaflega" eins og hann orðaði það sjálfur.
Hefði lokaniðurstaðan orðið önnur hefði Steingrímur líklega orðið býsna kindarlegur í einn til tvo daga þar til "fréttin" félli í gleymskunnar dá. Hann hefði líka getað baktryggt sig á sama hátt og Hrafn gerði á Pressunni en þar var hlutunum skipt í "fréttir" og "slúður". Það er hárfín lína sem skilur þessi fyrirbæri að en slúðrið er óstaðfest og getur verið kærulausara þó oft verði það að fullþroskaðri frétt í fyllingu tímans. Allt sem var ekki þaulkannað og staðfest á Pressunni féll í slúðurflokkinn, afgangurinn var fréttir. Fréttir Steingríms eru skyldari slúðri en "fréttum" þannig að hann gæti gengið enn lengra og skemmt sér enn betur ef hann tæki upp þessa klassísku flokkun eða breytti nafni síðunnar hreinlega í www.sludur.com. (Svo hefur lénið pressan.is auðvitað legið á lausu um skeið).

Smáa letrið í Fréttablaðinu.