Glöggt er gests augað og okkar menn fundu reiting af gereyðingavopnum í landinu. Loksins voru tekin af öll tvímæli um að þessi litla herlausa þjóð norður í ballarhafi átti fullt erindi í bandalag hinna staðföstu þjóða.
Gleðin varð þó skammvinn þar sem það kom fljótt í ljós að gereyðingarvopnin voru gamalt sinnepsrusl sem getur helst komið ófeigum í hel í miklu magni við kjöraðstæður. Réttlætingin fyrir stríðinu gufaði upp jafn fljótt og Íslendingarnir fundu hana og dældin sem fundurinn skyldi eftir sig á þjóðarstoltinu minnti nokkuð á vonbrigðin sem fylgdu því þegar besti skíðamaðurinn okkar tók upp á því að detta alltaf í stóru brekkunum úti í heimi, sprækasti frjálsíþróttamaðurinn okkar fór að glíma við krónísk meiðsli á stórmótum og að Keikó skyldi yfirgefa okkur. Sinnepsfundurinn í Írak sýnir okkur svo ekki verður um villst að við stöndum öðrum þjóðum langt að baki í stríðsbrölti. Það væri helst að Halldór Ásgrímsson gæti sent Bush mannskap til að stjórna yfirheyrslunum yfir Saddam Hussein þar sem víkingarnir okkar voru býsna flinkir við að rekja úr mönnum garnirnar á milli þess sem þeir drápu mann og annan í ölæði. Annars fóru okkar menn utan til að sækja fallegar konur, þræla og auðæfi. Það er Íslendingum því ekki eðlislægt að þefa uppi sinnepsgas.
Rússneski þjóðernissinninn og brjálæðingurinn Vladímír Zhírínovskí afgreiddi okkur snaggaralega þegar Jón Baldvin Hannibalsson, þáverandi utanríkisráðherra, ruddist upp á dekk og viðurkenndi manna fyrstur, fyrir hönd Íslendinga, sjálfstæði Litháa. "Þið eigið ekki einn einasta kafbát og ekki einu sinni skriðdreka," sagði Zhírínovskí og það var ekki laust við hótunartón í röddinni. Ætli okkur sé ekki hollast að láta Bush, Írak og sinnepið eiga sig og einbeita okkur að útflutningi listar og skapandi hugvits?
Björk verður ekki tekin af okkur að það var Íslendingur sem forritaði geimskipið sem er núna á Mars. Svo mikið er víst.

Smáa letrið í Fréttablaðinu.