Dagar af þessu tagi eiga það líka flestir sameiginlegt að snúast upp í andhverfu sína. Fólk er til dæmis alltaf að keyra í bílunum sínum á bíllausa deginum og á þeim reyklausa púar skríllinn, rétt eins og alla aðra daga, sígarettur á veitingastöðum þannig að sómakærir góðborgarar geta ekki snætt flatböku með alls kyns offitandi og kransæðastíflandi óþverra í ró og næði.
Konudagurinn og allur gróðurinn og glingrið sem fylgir honum hefur þannig sáralítið með ást og hlýju í garð makans að gera. Umstangið í kringum hann er kvöð, samfélagslegt ok, sem verður til þess að þeir sem ekki taka þátt eiga það á hættu að þurfa að sofa á sófanum í nokkra daga.
Þessir konu-, karla-, bónda-, mæðra- og Valentínusardagar eru því rétt eins til þess fallnir að ala á óeiningu og fölskum tilfinningum. Þyki fólki virkilega vænt hvoru um annað ætti það að einbeita sér að því að sýna kærleik og hlýju á hverjum degi og fara sátt að sofa á hverju kvöldi frekar en að bera ást sína á falskt tilfinningatorg þessara innihaldslausu daga.
Hér er ókeypis ástarráð frá manni sem gefur konum ekki blóm í tilefni þess að hjá honum er annar í konudegi í dag. Notið aðeins eina sæng. Það hlýtur að vera eitthvað á bak við það þegar talað er um að fólk gangi í eina sæng. Tvær sængur eru eitur í sambandinu þar sem það gefur ykkur kost á að rúlla ykkur upp og út í horn og sofna í fýlu. Það að deila einni og sömu sænginni allar nætur gerir hverja tvo einstaklinga nánari en allur heimsins arfi og rósir með þyrnum.