Sneypuför Selmu er auðvitað meira hneyksli en þegar Icy-tríóið tapaði keppninni svo eftirminnilega og eignaði Íslandi 16. sætið í Bergen. Það ætti auðvitað einhver að þurfa að svara fyrir þetta fíaskó og þó að Markús Örn Antonsson útvarpsstjóri hafi sloppið með skrekkinn í fréttastjóramálinu þá ætti hann að segja af sér núna. Hann ber pólitíska ábyrgð á því að útvaldir fulltrúar íslenska ríkisins stóðu ekki undir væntingum þjóðarinnar. Markús mun þó ekki svara fyrir þetta frekar en Selma.

Það ríkir nefnilega sérstakt réttlæti á Íslandi og rétt eins og Jóhann Hauksson var eina fórnarlamb fréttastjóradeilunnar og Róbert Marshall féll einn í valinn á Íslandsvígstöðvum Íraksstríðsins verður það Jónsi sem verður hengdur fyrir Eurovision. Hann söng okkur út úr keppninni í fyrra en það þarf enginn að efast um það að ef Selma hefði farið beint í aðalkeppnina hefði hún náð langt, líklega alla leið.

Hremmingar Íslendinga í Evróvisjón eru samt smámunir miðað við þær blóðugu alþjóðlegu afleiðingar sem þróun keppninnar gæti haft. Þjóðverjar, Bretar og Frakkar ráku lestina að þessu sinni og munu ekki una við slíkt. Fyrirkomulagi keppninnar hlýtur að verða breytt svo að herraþjóðirnar geti á ný hampað sér í lágkúrunni. Beinast liggur við að skipta keppninni í tvennt þar sem gömul Evrópulönd keppa innbyrðis en nýju Evrópulöndin, sem eru enn árhundruðum á eftir okkur hinum í vondri tónlistarsköpun, geta hamast hvort á öðru með símasvindli og flokkadráttum.

Evrópa er hins vegar viðkvæm púðurtunna þar sem háðar hafa verið tvær blóðugar styrjaldir. Evróvisjónkeppnin getur hæglega valdið klofningi sem mun enda með þriðju heimsstyrjöldinni. Nú er því lag að hætta þessu í eitt skipti fyrir öll.