Ásgeir veitti sjónvarpsstöðinni NFS viðtal fyrir utan lögreglustöðina á Hverfisgötu um leið og honum var sleppt úr haldi og þykja þau viðbrögð hans lýsandi fyrir manninn en hann hefur alltaf verið ófeiminn við fjölmiðla, kemur til dyranna eins og hann er klæddur og svarar öllum spurningum með bros á vör.

Hann þykir oftast hafa vondan málstað að verja en tekst yfirleitt að snúa hlutunum upp í grín og ganga hnarreistur af velli eftir deilur við þá sem hafa horn í síðu hans og þeirrar starfsemi sem hann stendur fyrir.
Ásgeir þykir því býsna slyngur PR-maður. Fólk úr röðum andstæðinga hans viðurkennir að það sé erfitt að koma á hann höggi og í röðum fjölmiðlafólks er gantast með það að margur sprenglærður almannatengillinn gæti lært margt af káta kallinum í Kópavogi sem lætur aldrei reka sig á gat og snýr allri gagnrýni upp í grín.

Ásgeir Þór fæddist á Laugaveginum í Reykjavík fyrir 56 árum. Hann er sonur Önnu Pálsdóttur, húsmóður, og Davíðs Ágústs Guðmundssonar, byggingameistara. Foreldrar hans skildu þegar hann var tveggja ára og þá fluttist hann í Kópavoginn með móður sinni þar sem hann ólst upp. Hann gekk í barnaskóla í Kópavogi og stundaði síðar nám við Héraðsskólann á Laugarvatni.
Hann fór á sjóinn þrettán ára og var fyrst á gömlu Skjaldbreið hjá Ríkisskipum en kom síðan við á hinum ýmsu skipum þar til hann hóf matreiðslunám á Hótel Borg frá 1966 til 1969.

Hann var síðan bryti hjá Landhelgisgæslunni þangað til hann fór í land 1983 og haslaði sér völl í næturlífi Reykjavíkur með kaupum á Næturgrillinu. Hann stofnaði svo veitingastaðinn Skipperinn, rak síðan Hafnarkrána um skeið þar til hann breytti henni í súlustaðinn Maxim´s. Nektardansinn átti vel við hann og í framhaldinu opnaði hann súlustaðinn Goldfinger í iðnaðarhverfi Kópavogs. Þegar borgaryfirvöld hertu takið á súlustöðunum sá hann sér þann kost vænstan að loka Maxim´s og einbeita sér að rekstri Goldfinger sem er fyrir löngu orðinn nafntogaðasti ef ekki alræmdasti nektardansstaður landsins.

Ásgeir er jafnan kenndur við súlustaði sína og er í daglegu tali jafnan kallaður Geiri Maxim´s eða Geiri á Goldfinger en hjá ættingjum, vinum og kunningjum er hann bara Geiri.
Vinir Geira og ættingjar lýsa honum sem miklu gæðablóði með stórt hjarta. Hann er sagður traustur vinur vina sinna og í meira lagi ættrækinn en blóðböndin eru honum heilög. Þeir sem eru í náðinni hjá Geira fara því fæstir bónleiðir til búðar og þeir sem hafa þurft á honum að halda segja hann ætíð fyrstan til að rétta hjálparhönd.
Gott dæmi um þessa hlið súlukóngsins umdeilda er umhyggja hans fyrir viðskiptavinum sínum á Skippernum og Hafnarkránni. Lífið hafði leikið marga fastakúnna hans þar grátt og þegar hart var í ári hjá þeim átti Geiri það til að safna saman dreggjum næturinnar af borðum staðanna og gauka brjóstbirtunni að þeim áður en hann skutlaði þeim heim.

Þótt þeir sem standi Geira nærri ausi hann lofi er hann þó síður en svo allra. Starfsemi hans í Kópavoginum er þyrnir í augum margra sem telja sig geta sagt krassandi sögur af vafasömum viðskiptum hans. „Klámkóngurinn“ er bæði sagður „hold­gerv­ingur karlrembunnar“ og „sjálfskipaður talsmaður kvenfyrirlitningar“ þótt hann eigi það sjálfur til að lýsa sér sem femínista.

Náinn vinur Geira segir hann vissulega dansa á gráu svæði og leiðast það ekkert að fara fram á ystu nöf en fullyrðir að hann passi sig á að ganga aldrei of langt.
Geiri hefur í gegnum tíðina verið duglegur að láta fé af hendi rakna til góðgerðarmála og hefur meðal annars stutt dyggilega við íþróttafélög í Kópavoginum.
Andstæðingar hans telja þó víst að áhugi hans á góðgerðarmálum þjóni þeim tilgangi einum að bæta skuggalega ímynd hans á meðan þeir sem þekkja hann fullyrða að hugur fylgi máli.
Hvað sem því líður þá liggur það fyrir að ungmennafélagsandinn er Geira í blóð borinn og hann er gegnheill framsóknarmaður. Amma hans, Jakobína Ásgeirsdóttir, var hörð framsóknarkona og „mikill baktjaldamakkari innan flokksins,“ eins og einn viðmælenda Fréttablaðsins orðaði það. „Hann ólst því upp við það að Framsókn sé best og hefur aldrei hvikað frá því.“

Geiri á sjö börn og býr í Kópavoginum með Jaroslövu Davíðsson, eiginkonu sinni til níu ára, og sjö ára gamalli dóttur þeirra. „Hún er alveg frábær,“ sagði Geiri þegar hann lýsti eiginkonu sinni í Fréttablaðinu fyrir nokkrum árum. „Það er gott að ferðast með henni og hún er skapgóð ef ég geri ekkert af mér.“ Geiri er í hjarta sínu sagður mikill fjölskyldumaður og gerir lítið til að styggja frúna, þó að hann eigi það til að bregða undir sig betri fætinum þannig að eftir sé tekið eins og kom svo glögglega í ljós um helgina.

„Geiri er oftast rólegur heima og er fínn heimilisfaðir en þegar hann lyftir sér upp kaupir hann sér vodka og þrjá kassa af lítilli kók í gleri. Hann blandar aldrei í annað,“ segir vinur Geira sem hefur átt með honum margar góðar stundir í gegnum árin. „Svo fer hann og finnur sér einhverja til að drekka með og er alveg sama hverjir það eru svo lengi sem þeir eru skemmtilegir. Hann nennir ekki að drekka með leiðinlegu fólki.“ Samkvæmt þessu má því ætla að það hafi verið hress mannskapur sem gisti fangageymslur með honum um liðna helgi.