»  skrif  »  Svigrúm til framhjáhalds

nýleg skrif

nýleg komment

a long time ago...
Svigrúm til framhjáhalds
Laugardagur, 03. mars 2007

Samskipti kynjanna eru grimm valdabarátta og í raun er það með mestu ólíkindum að við skulum endalaust nenna að standa í því að eltast við hitt kynið í öðrum tilgangi en þeim að viðhalda stofninum. Að kynlífinu og ávöxtum þess undanskildum virðast samskipti kynjanna ekki snúast um neitt annað en andlega glímu, togstreitu og tilfinningalegar refskákir.

En þar sem mannkyn allt hefur enn ekki frelsast til samkynhneigðar og ekkert okkar vill eyða lífinu eitt án þess að geta meðtekið, í það minnsta endrum og sinnum, ástúð og hlýju frá einhverjum öðrum en sjálfum sér verðum við að láta okkur hafa það að stíga þennan tilfinningalega darraðardans. Fyrir utan það auðvitað hversu kynlíf er miklu skemmtilegra þegar fleiri en einn koma að málum.

Málamiðlanir eru því óumflýjanlegar í þessu mambói og án þeirra myndu allir kirkjugarðar yfirfyllast af myrtum mökum eftir stundarbrjálæðisköst í hinum ólíklegustu deilum. Málamiðlanirnar eru vitaskuld misgáfulegar, rétt eins og fólk parar sig misgáfulega saman og stundum að því er virðist með öllu glórulaust.

Ein vitlausasta málamiðlunin sem fyrirfinnst í friðarsáttmála para í krísu er að “taka pásu”. Ég hef aldrei skilið hugsunina á bak við þetta enda hlýtur að það að segja sig sjálft að samband fólks sem er tilbúið til að taka “pásu” er dautt.

“Pása”, í þessu tilfelli, er ekkert annað en skrauthvörf yfir það sem með réttu kallast “tilfinningalegt svigrúm til að halda fram hjá”. Þetta meinta hlé skilst mér að sé hugsað til þess að fólk nái áttum, prufi nýja hluti (les: kynlíf með öðrum) og finni sjálft sig til þess að geta svo snúið aftur og tekið upp hamingjuríkt samband á ný.

Glætan! Þetta er ekki hægt og gengur ekki upp í praxís eins og væntanlega allir vita sem hafa gerst svo galnir að “taka pásu”. Tilfinningalegt svigrúm í framhjáhaldi, samþykktu eða ósamþykktu, er ekkert og tilraunir með nýja rekkjunauta í sambandshléi auka bara flækjustigið sem þó hefur trúlega verið hátt fyrir fyrst á annað borð þurfti að grípa til þess örþrifaráðs sem “pásan” er.

Samband karls og konu sem er komið á það stig, að annar hvor aðilinn eða báðir vilja fá tíma til að skoða sig um, nema ókunnug lönd og reyna að átta sig á því hvort ríkjandi samband sé málið, er dautt. Steindautt og verður ekki bjargað. Einfaldlega vegna þess að einlægan viljann til að halda áfram skortir.

Ef þið eruð að spá í að taka pásu þiggið þá þetta ókeypis heilræði: Hættiði bara saman. Sleppið pásunni og setjið á “fast forward” í leit að nýjum maka og rekkjunauti sem virkar. Það er greinilega eitthvað mikið að hjá ykkur hvort eð er.


Nýtt líf 2007


| 21:49 |
komment


skrifa komment


Muna upplýsingar?
















Blóðbönd

Taxi

Bloggar

Stöff